HAI MOITAS VECES QUE A ADMINISTRACIÓN DESESPERA. DÍGANLLO A OLEGARIO RODRÍGUEZ, UN OURENSÁN, QUE QUEDOU SEN COCHE EN 1993 E EN 2011 RECLAMÁRONLLE OS RECIBOS DO IMPOSTO DE VEHÍCULOS DOS ANOS 2007 Ó 2011.

O caso do recibo imposible

Os ladróns roubaron o seu coche, que nunca máis apareceu.
Por iso, pediu e obtivo do Concello de Ourense a exención do correspondente pago do imposto de vehículos. O caso é que 16 anos despois unha notificación municipal reclamoulle o abono do tributo de 2007; e uns meses despois chegaría a reclamación dos recibos de anos posteriores, así ata 2011. Olegario Rodríguez Rial, que así se chama este sufrido contribuinte, gañou os recursos ante o Tribunal Económico Administrativo municipal pero a piques estivo de desesperar porque ata chegaron a embargarlle a conta bancaria; só unha paciencia infinita e conservar o documento que o eximía do pago do imposto -'unha auténtica milagre que non o tirara despois de tantos anos'- permitiron que se fixese xustiza. Eso si, aínda espera que o Concello lle devolva os 272,85 euros que lle cobrou indebidamente.

O pesadelo de Olegario Rodríguez Rial, funcionario afincado en Ourense, comezou o 2 de xaneiro de 2011, cando recibiu no seu domicilio a sorprendente notificación de pago do imposto de vehículos polo ano 2007 por aquel VW Golf con matrícula OR-7683-M que nunca apareceu. Días despois presentou no servizo de Facenda do Concello o seu primeiro recurso, xuntando copia da exención concedida en 1995. Era un acordo da comisión de goberno de 1 de decembro que anulaba os recibos de 1994 e 1995, e no que a víctima do roubo se comprometía a dar o coche de alta se aparecía.

A Administración desestimou o recurso, alegando que aparecía no arquivo da Xefatura de Tráfico pero el decidiu non dar por bo aquel 'disparate administrativo' -como o chama- e acudiu, cun novo recurso, ó Tribunal Económico Administrativo (órgano que resolve reclamacións entre os contribuintes e a Administración, neste caso, o Concello de Ourense). Esta instancia deulle a razón en decembro do ano 2011, referida, claro, a aquel recibo do ano 2007, contra o que recurrira. Pero ocorreu que, mentres o Tribunal resolvía a súa declamación, chegaba tamén ó seu domicilio o requerimento de pago do tributo polos anos 2008, 2009, 2010 e 2011.


UN RECURSO E MÁIS OUTRO

Pese a que estaba xa escamado pola incongruencia da burocracia e pola terquedade do funcionario de Facenda, que non quixo caír da burra cando Olegario tentou resolver o problema persoalmente nas dependencias municipais, o contribuinte confiouse e supuxo que, por lóxica, a resolución do Tribunal para o recibo de 2007 sería tamén válida para o caso dos anos seguintes que lle reclamaban. Por iso, non presentou novas reclamacións. Un erro, recoñece, porque só dous meses máis tarde -estamos xa en febreiro de 2012- recibiu unha providencia de apremio e un embargo da súa conta bancaria por importe de 272, 85 euros, o coste dos recibos entre 2008 e 2011.

Así as cousas, volta a empezar. Olegario Rodríguez tivo que acudir de novo ó Tribunal Económico-Administrativo, do que obtivo unha nova resolución favorable en setembro pasado. Esa instancia obrigaba, ademáis, á Administración a devolver o importe embargado, máis xuros de demora. A día de onte, advirte, o Concello aínda non lle efectuou o abono.

Olegario Rodríguez aínda non sae do seu asombro, considera que houbo un 'abuso' por parte da Administración, 'amoláronme' pese a que tiña o documento oficial que o eximía do pago e, por riba, 'non abondou con que o Tribunal fallara o meu favor na primeira ocasión. Non, había que teimar e incomodar'. E mentras espera que o Concello cumpra agora coa mesma teima coa que o embargou, pregúntase que tería acontecido se destruira ese preciado acordo daquela comisión de goberno que 'me salvou'.

Usamos cookies para ofrecerle una experiencia mejorada. Al usar este sitio acepta el uso que hacemos de las cookies Más información >