¿Dónde estoy?  > Portada

Ao cantar o galo no poleiro, aínda medio arreguizado, baixo ao alpendre, apaño unha puñada de uces para acender o lume, meto as mans no fogón e, mentres as achas de carballo van suando a humidade de seu, as miñas mans, engurradas pola artrose, pouco a pouco, poñéndoas do revés e do dereito encima do lume, van quecendo deica estaren ben quentes coma roxóns; entón, comezo co bulebule de tódolos días polas alcobas da casa, abrindo as ventás na procura das teas de araña arrecunchadas nas esquinas do teito, que desfago, con ganas, con paus de vasoira, non sexa o demo que un día quede atrapado na rede e me chuchen os miolos; logo, vo

Ao cantar o galo no poleiro, aínda medio arreguizado, baixo ao alpendre, apaño unha puñada de uces para acender o lume, meto as mans no fogón e, mentres as achas de carballo van suando a humidade de seu, as miñas mans, engurradas pola artrose, pouco a pouco, poñéndoas do revés e do dereito encima do lume, van quecendo deica estaren ben quentes coma roxóns; entón, comezo co bulebule de tódolos días polas alcobas da casa, abrindo as ventás na procura das teas de araña arrecunchadas nas esquinas do teito, que desfago, con ganas, con paus de vasoira, non sexa o demo que un día quede atrapado na rede e me chuchen os miolos; logo, vou remexer, sen tino, nos queixóns do aparador do salón, buscando lembranzas nos papeis, testamentarios, de barba cana.

A noite faise longa, certo, escoitando a curuxa, berrando no castiñeiro do resío, cos ollos abertos, botando de menos os aloumiños da muller, que me quentaba os pés e me acariñaba o queixo, mollado agora de bágoas salgadas: este inverno, que se presentou tan frío sen a Xenerosa, o meu corazón está coma entumecido, malo será que se cale, que xa anda fatigado tralas andainas, de acó acolá, coa gadaña ao lombo.

Namentres isto veña a suceder, aos vellos, que nos queixamos tan baixiño, o que nos cómpre agora é calor.