Romper a rutina

O ser humano é un animal de costumes. Temos a rutina como o acubillo da comodidade. Toda unha vida escribindo sobre os paniños de papel que poñen nas mesas ou nas barras das cafetarías e, agora, xa levaba un tempo, quizais incluso uns anos escribindo na casa e no propio ordenador. Ás veces é bo cambiar a rutina....

Na flor da elegancia

Quero contemplar a aira en silencio, pero o ruído da miña respiración espanta, axota os pensamentos. Á mesma beira, un pardal chouta de aquí para alá e, cando quere, bota a voar. Sento xunto ó pé dun canastro e deixo que os sentimentos naveguen polo Támesis. Porque polo Arnoia goldraron toda a infancia e...

Un universo novo

Se quere ver algo divertido e simpático, vaia a outra sala. O que aquí contarei nada ten de simpático”. Desde esa primeira secuencia, o que semella ser o comezo dun simpático debuxo animado sobre un elfo, nada é o que parece nesta película; de aí o aviso. “Una serie de catastróficas desdichas de Lemony Snicket”...

Elegancia e clase

De Cary Grant dicíase que actuaba ben ata de costas. E creo que é verdade. Poucos actores verteron, deixaron tanta elegancia e clase nas pantallas de cine e ningún outro vestiu o smóking con tanta corrección. O seu nome é sinónimo de alta comedia, de maneiras refinadas e de sorriso moi sedutor, como demostrou en...

Tocar a pandereta

Eu quero sentar sobre a tumba dun mosquito, pero dáme a seu aquel. Así é que, por respecto, cúspolle na cabeceira para que, entre soños, pense que a vinganza daquela noite de verán sérvese agora no inverno. Cada un toma as accións como lle convén. Peor sería que mexara sobre o floreiro do nicho do espírito maligno....

Ataques á agricultura

Non é ningunha novidade dicir que a agricultura en Galicia sempre foi maltratada e deixada da man de Deus. Sempre. Agora está peor ca nunca. Atácana polos catro costados. Dunha maneira ou doutra. O caso é machucar nas cabezas dos paisanos para que empecen a abandonar todo. Estes días tócalles ós da Limia, onde a...

O mellor día de todo o ano

Xa teño dito máis dunha vez que os Recunchos adoito escribilos ós venres ou ós sábados. Cando os escribo gárdoos nun arquivo ó que lle poño a data da súa publicación, no de hoxe, o 06-08-2018. Xa pensara na primeira frase para falar da pasada vaga de calor, e foi xusto cando datei o arquivo que caín na conta do día...

A fonto do Muíño

Eu ía pouco á fonte do Muíño. Porque me quedaba a desmán. A min quedábame mellor a fonte da Lameira. Ás veces, porque oías que a do Muíño era máis fresca que a da Lameira, non quedaba outra que ir ata alá. Pero axiña puña de pretexto a distancia. E entón volvía á fonte da Lameira, que me quedaba moi cerquiña da...

Excursión da prensa a Baños de Molgas

O día 2 de agosto de 1922, é dicir, hai 96 anos, asomaba na prensa galega unha nova relacionada precisamente coa prensa, na que se informaba que os propietarios do balneario de Baños de Molgas, invitaban á Asociación da Prensa de Ourense. Cando alguén te invita, é un feo rexeitar tal invitación. Ás nove da mañá...

Unha grave situación

Non sei se atoparon xa a cobra que seica andaba pola presa de Cachamuíña. Ui que medo! Eu non sei se son as redes sociais ou é que, agora, a xente volveuse parva de máis cando se lle dá tanta importancia á simple visión dunha cobra. Logo, para máis aquel, case se volveu cuestión de Estado, xa que incluso houbo...

Máis trinque e menos Constitución

O asunto é grave. Dentro de pouco Galicia quedará sen habitantes. Levamos 30 anos con máis mortes que nacementos. E mirade que o teño dito: máis cópula, máis trinque. Polo menos nas noites de inverno, para combater esas tremendas xeadas. Pero non hai maneira. O asunto ten que estar na paupérrima economía nosa....

Cine diferente

Xa desde a primeira secuencia desta acelerada e entretida “Ong Bak, el guerrero muay thai”, na que se ve a un grupo de persoas trepar por unha frondosa árbore en pos dun trofeo que está na súa copa, intúese que algo non é como debería, ou para dicilo con máis fundamento, que algo é diferente ó que estamos...

Hai que prohibir o cine!

Mal asunto para o cine. Unha espectadora seica se queixou da emisión da película “50 sombras de Grey” porque “promove a violencia explícita e, sobre todo, violencia machista”. Nin vin nin penso ver tal película. Nin lin nin penso ler tales libros. Pero creo que aínda así, penso que se pasou un chisco a espectadora...

O uso do móbil e dos inmigrantes

Segundo unhas veces ataco á Fiscalía porque vai en contra ou a favor de quen non debe ir, hoxe toca darlle un voto de confianza ante a petición de que se investigue a fondo o uso do móbil dun condutor logo dun accidente grave. Paréceme ben. Paréceme moi ben. Como teño que viaxar todos os días empezo a ver xa...

A Baia Branca

Tempo de que un piollo se meta pola maraña duns pensamentos que van e veñen entre a terra e o mar, entre o mar e a terra. Tempo de analizar, ou mellor dito, de debuxar unha bata branca; a cor inmaculada. Como ela. Como a palabra que se di, que se entende, que se explica. A bata branca que vai camiño de historias...

Un chisquiño máis de conciencia

O día que oín algo sobre os incendios gregos foi simplemente iso: o típico titular que daban pola radio, o de uns grandes lumes. Xa pola tarde, camiño de Ramiras, comentou algo a muller de 60 mortos. Pedinlle explicacións, claro. E quedei alucinado. Precisamente o día en que facía 30 anos que eu estivera en...

Sempre un señor

Cando o actor Fernando Guillén se despediu no ano 2007 dos escenarios teatrais elixiu unha obra coa que se sentía moi identificado, “El vals del adiós”., de Louis Aragon, inspirada na carta que o poeta francés escribira no 1972 para despedir unha publicación literaria que dirixira desde 1953 e que se fundiu ó...

Pagar as fabas

Hai xente que naceu para pagar as fabas, para cargar coa culpa do que fai outra persoa. Hai xente así. Como Macías Deus Variante. O pobre carga con todo. Coas súas culpas e coas dos demais. Macías Deus Variante é un pobre desgraciado que anda de bar en bar para que os seus propios veciños se rían del. Así de amable...

Pola esperanza dun sentimento

Quere o asubío penetrar por entre as silveiras do monte perdido, pero o ruído é tan intenso que se afoga xa no carreiro da ignorancia. En moitos carreiros hai sinais para que saibas que un chisco máis alá pode estar o esquecemento dunha vida que quixo ser pero que quedou nunha simple páxina en branco, é dicir, en...

A ponte das cabras

A pesar de que unhas finas gallas de amieiro lle impiden contemplar ben o panorama, Laertes Pedroso Levante intenta sacarlle unha foto á Ponte das Cabras, tamén chamada a Ponte do Medo. Porque aí, precisamente aí, para os de Baños de Molgas é onde empeza o Medo, o monte Medo. Xa sei que para os que non son da...