Rapaz, contigo berramos e choutamos

O normal é que fose do Lugo porque é un equipo galego. Pero animei ó Huesca. Nunca tal pensara na miña vida. Animar ó Huesca, que está no outro cabo do mundo. Pero no Huesca está un xogador que, mirade por onde, estivo no Lugo. E fóra do partido de hoxe, animei sempre ó Lugo e seguirei animando ó Lugo. Pero hoxe...

É moito peor que triste

Politicamente son torto, é dicir, que teño as ideas torcidas. Politicamente, o tema semanal foi a proclamación de Quim Torra como presidente da Generalitat de Catalunya. Politicamente, hainos máis “entendidos” ca min. Entón, como son torto, non procede buscarlle tres pés ó gato, ou sexa, falar do que seica non...

Non extingamos as chocas

Están a matarnos a nostalxia. Aquela nostalxia das chocas ou esquilas das vacas. A choca era un aviso de onde estaba o animal. Cada esquila tiña o seu son. E por esta sabías que vaca andaba en tal ou cal lugar, cal tornaba as moscas ou cal se rañaba contra un carballo. Agora, maldito tempo!, queren poñerlles GPS ás...

Busca desesperada

Ata o ano 2004 tan só unha película peruana, “Na boca do lobo”, de Francisco Lombardi, permitírase unha reflexión sobre os atroces anos do terrorismo que asolou o Perú; de aí que unha película como “Días de Santiago” (2004) deba verse case como unha absoluta novidade. Narración do día a día dun soldado licenciado,...

Tiven tempo

Non sei se terei tempo para dicir que unha frieira quere bailar unha retranca sobre o dedo gordo dun pé esquerdo ou se un chiscar de ollo significa o que realmente quere que diga o dono do órgano visual. Do dito ó feito vai un treito. Ando apurado e non sei se terei tempo de dicir catro verdades ou de cantarlle as...

Á caza do infractor

Non hai maneira! A xente segue veña e dálle co asunto do afán recadador da Dirección Xeral De Tráfico porque, agora, seica se lles dá por poñer radares láser ou calquera outro dispositivo escondido, agochado para cazar ó infractor. Ollo ó dato!, fixádevos que puxen a palabra infractor, que é aquel que comete unha...

Sobre as presentacións dos libros

Agora os días son tan grandes que ós que traballamos na labranza fánsenos eternos. Antigamente, para matar un pouco o tempo, asubiabamos e cantabamos. Agora deixamos que canten outros, é dicir, metemos uns auriculares nos oídos e deixamos que a música que temos no móbil faga o resto. O que pasa é que coa música,...

Non lle quedou a lingua pegado o cu da nai

A tarde estaba tan nubrada que incluso ameazaba chuvia. Pero aínda así Tadeu Deus Aramaico puxo o saco de centeo enriba do burro e marchou cara ó muíño do Dositeo. Testán como era, non colleu ningún paraugas. Cando chegou á altura da estación do ferrocarril atopouse con Ubaldo Valeroso, O Cagado e, alí mesmo,...

Boa viaxe, Don Íñigo

Todos os sábados, cando imos para Ramiras, en Castrelo de Miño, sempre poño a radio en RNE no programa “No es un día cualquiera”, de Pepa Fernández. Porque me parece un programa moi ameno e con moito interese. Non obstante, no programa deste sábado pasado, axiña notei algo raro, principalmente no ton de voz da...

Por trapos ou por farrapos

Cando vou no coche tan só acostumo escoitar as noticias ó ir ó traballo, é dicir, entre as sete e cuarto ou e vinte e as oito menos cuarto. Despois, se me acordo e me coincide, nas horas en punto procuro poñer o dial nelas. Pero tan só para escoitar os titulares. Ditos estes axiña me dedico á música, porque a...

Non poder co cu

Na distancia, un burro ornea. Rafael Buxán de la Torre sabe de quen é o burro. Coñece ós burros todos da vila pola forma en que ornean. O que está a escoitar é de Sabas Arabia, O Rañado. Pero non se dignou a levantarse para saber onde anda o animal. Rafael Buxán de la Torre non pode co cu. Pola mañá fora cavar as...

Infancia e xuventude en Sudalomba

A dous quilómetros, máis ou menos. A dous quilómetros de Baños de Molgas. Sudalomba se chama o lugar, o monte. Como para esquecelo. Case 30 anos pisando as súas carpazas. Case a diario correndo por entre os seus toxos. Case todas as mañás ollando para as vacas; para que non pelexasen. Porque en Sudalomba había...

Fresco e orixinal

Agora que Kenneth Branagh está empeñado en tirar pola borda a súa carreira como intérprete e cineasta a través de malos papeis que non lle chegan á planta dos pés, é o actor, escritor e director Oliver Parker un dos poucos autores co valor suficiente para levar á pantalla as mellores obras literarias británicas....

Mala sorte

En todos as partes cocen fabas. Ata no meu Baños de Molgas querido. No ano 1910 debiamos ser de armas tomar. Porque alá polo mes de xullo o alcalde da localidade seica lle solicitou por escrito ó ministro da Gobernación a creación dun posto da Garda Civil, para poder atender e garantir a orde en todo o concello, a...

Predominou o malo

Cifuentes. A “manada”. Liga de Campións. Iniesta. A semana pasada deu algo de todo. Predominou o malo. Porque o malo foi moi forte. Cifuentes. Logo dun mes ou máis dálle que dálle sobre o máster, vai e dimite por un simple furto. Ui que mal cheira isto. Non hai que ser moi listos para saber que houbo mans...

Vila, escultor de chatarra arbórea

Media vida no monte coas vacas e vendo carrancoñas ou raíces a moreas. Unha vida enteira andando nas poulas á leña e á sombra das árbores pero sen me decatar, sen caer na conta do que podía dar de si unha carrancoña ou unha árbore seca, ou caída, ou abandonada. Claro que, para iso, cada un está nesta vida ou neste...

A memoria é eterna

Dime, memoria, quen es ti para asomar nos meus soños? Ou para alporizar, para perturbar os meus pensamentos? Se digo que vou, ó mellor é porque busquei no recanto infantil aquel soño no que ía e volvía entre o día e a noite, entre o outeiro e a fervenza, entre o chiscar dun ollo e o sorriso duns beizos. Se digo que...

Artista total

No noso país quizais só se coñeza á actriz italiana Mariangela Melato por lle dar vida a Vandale en “A árbore de Guernica” (1975), cun dos personaxes principais desta coprodución ítalo-francesa dirixida polo español Fernando Arrabal sobre a Guerra Civil Española, pero Mariangela Melato era unha artista total que...

A mellor carreira

O home contempla o barrio da Igrexa de Baños de Molgas e sabe que alá está a nostalxia. A muller que está á súa beira contempla ó home. E velle un sorriso nos beizos. O home vólvese cara á muller e díxolle que houbo un tempo no que sabía escoitar o silencio, principalmente canto máis ruído había. A muller sorrí e...

O pan noso de cada día

As terras empezaron xa a fumegar. E non porque empecen a arder (que xa empezan), senón porque o agricultor lanzouse a labralas de tal maneira que non hai lugar no que non vexas a alguén dálle que dálle co sacho ou coas maquinarias abríndoas, removéndoas, preparándoas; con rabia, uns, e con agarimo, outros. A xente...