Aínda hai tempo

Entre o Mohamed e o Cardoso están fundindo ó Celtiña. E co cadro de xogadores tan bonito que ten. Xa sei que é unha barbaridade, señor Mouriño, que na mesma temporada haxa tres adestradores, pero eu ficharía a outro. Aínda hai tempo para salvar a hecatombe. Como non fiche a un terceiro, xa empezo a ver ó Celta na...

Personaxes para tremer

Sempre presumín un pouco de ser optimista; en cuestións políticas, por exemplo, e incluso de calquera índole. Tamén sempre fun moi confiado. Principalmente sobre os medios de comunicación, porque son polos que nos decatamos de todo o que hai, de todo o que asoma nesta nosa sociedade. Poño de exemplo o da chegada á...

30 metros de alento

Quero contemplar o mar desde o alto da torre da igrexa parroquial de San Salvador de Baños de Molgas. Pero tan só alcanzo a ver o río Arnoia á altura da Pitediña, o outeiro do Corno no monte Medo, a Chaira no monte de Pinouzos e o outeiro de Brandín. Quero contemplar as estrelas desde o campanario da mesma torre. E...

Sacar o grilo sen facer terra

Ofrío é a escusa perfecta para Lamberto Barreiro Lavador; para non facer nada. Querer sempre quere algo, pero sen esforzo, sen traballo ningún. Lamberto Barreiro quere sacar o grilo sen  facer terra. Así de sinxelo e de campante. E non lle importa amosar esa actitude ante calquera veciño, incluso ante os...

Buscando camiños

Cansado de dar cabezadas e de ler. A tarde faise longa. O tempo acocha entre as mantas e a saudade viaxa por entre as nubes brancas dun ceo eterno e infinito. Non queda outra que erguer e buscar camiños polos que a soidade se escape ou se esconda deses instantes de aburrimento que asoman cando un non sabe que...

Héroes de pouca monta!

A xente quéixase do frío. Pero non vai frío. Simplemente hai xeadas de varios graos baixo cero. E que? Lembro aquel frío da infancia que te deixaba  case ou sen case conxelado, principalmente cando chegaba o momento de meterse na cama. Sen calefacción, casas de pedra, casas vellas polas que entraba o aire por...

O tempo intruso

Frío no recanto dunha habitación escura e soidade na cabeza dun alfinete. Intención de correr para o final do camiño, pero nin tan sequera inicie a saída. Quizais non inicie nunca a saída. Para que? Se ó final, chegue a onde chegue, teño que parar. E a vida non se detén nunca. Os latexos seguen dálle que dálle para...

Resumo do 2018

Como é habitual desde hai moitos anos e cada vez que empeza un ano novo, adoito facer o típico resumo cinematográfico do ano que nos acaba de deixar. Así é que cando lle botei unha ollada ós meus listados para preparar esta columna, o primeiro pensamento que se me veu á cabeza foi de que estabamos de capa caída con...

Chusma de ultras de 1926

A xente esbardalla contra os ultras futbolísticos porque se citan para darse de paus. O ser humano sempre ten un demo dentro e, cando está só, intenta máis ou menos controlalo, mais cando se sente arroupado pola chusma, entón deixa que o demo ensine os cornos. A finais de maio de 1926 non creo que existisen os...

Sen calmar a sede

Non sei calmar a sede. Porque aínda bebendo, estou a pensar nos biosbardos que están acochados detrás daquel penedo. O que está alá, na distancia, ó lonxe, alá onde non se ve tal penedo. Pero intúoo. Porque a miña intuición é moito máis aguda que calquera heroe da Marvel, por exemplo. Tampouco é moi necesario que...

72' 43''

Ou o que é o mesmo: 72 minutos e 43 segundos da segunda parte, do segundo tempo. Ese foi o instante supremo, o momento xusto no que David Ferreiro se lanzou en prancha e marcou un gol histórico. Histórico para el. Histórico para Baños de Molgas. Histórico para toda a contorna. E ata pode ser histórico para o propio...

Cantar os Reis polas casas

Agora si que é verdade que se acabou o que se daba. Agora si que é verdade que todo volve á rutina. Coa festividade dos Reis Magos remataron días de fartura, días de consumismo e días de moitos desexos coa boquiña pequena. Coñecemos ós Reis Magos porque con eles chegan os agasallos. Pero eles non son tamén os que...

O lado oculto da lúa

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; line-height: 11.8px; font: 43.0px Miller} p.p2 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; line-height: 11.8px; font: 10.0px Miller} span.s1 {letter-spacing: 0.8px} Raio de chinos, que listos son! E que agudos! Claro que non sabían...

Coidado cos petroglifos

Coidado cos petróglifos! Hoxe lin unha nova na que nun concello de Ourense descubríronse varios petróglifos. E fochicando agora mesmo no feisbuq, atopeime con que o amigo e actor Suso Lista subiu unhas fotos de máis petróglifos alá por Corme. Polo concello de Baños de Molgas tamén, ultimamente, se descobren...

Un traspaso complicado

Moita alegría, moita barafunda, moito barullo no traspaso dun ano para outro, pero a non todos lles senta ben o ruído das badaladas ou o sabor das uvas. A Sabela Baal Pausa o traspaso semella que non foi do seu gusto. Axiña tivo a proba ó espertar; unha pequena xaqueca ameazou o seu día de Ano Novo. Estamos a...

Aire en soidade

Xa estamos os que estamos. Os que non quixeron estar, non están. Isto enténdeo calquera. Mais a realidade amósame que estou só. Así é que o plural, mal asunto. Estou só entre catro penedos contemplando unha mancha escura na cara que se ve da lúa (xa sabedes que ten a súa cara oculta). A cara que se ve da lúa é...

Uns expertos ignorantes

Canta inocencia hai no noso país! E tamén, canta ignorancia. Desde hai uns días seica se volven tolos algúns expertos porque están a investigar a bola de fogo que o sábado 22 cruzou polo norte de España. Eses expertos se leran as noticias que hai que ler, verían que o día da feira de Maceda, este mesmo xornal...

Tolea a ilusión dunha eternidade

Tolea o sol por cantar unha canción, pero é a lúa a que se impón. Tolean os sentimentos por choutar neste Nadal melancólico, pero a realidade é un ir e vir por entre as carballeiras da memoria. Cando pase polos Castros verei a lúa vella no seu máximo esplendor e será entón cando deixe escapar esa canción que lle...

Que nos anegue a melancolía

Dicía Víctor Hugo (que era un home moito máis listo ca min) que “a melancolía é o pracer de estar triste”. A Noiteboa penso que é unha noite melancólica, é dicir, case triste. Si, hai xuntanzas familiares, pero precisamente por iso, por ser familiares, ás veces vólvense tristes porque case sempre hai alguén que nos...

O silencio perpetuo

Vexo A Coruña, vexo Lugo, vexo Ourense e vexo Pontevedra. Vexo a miña terra desde a Estación Espacial Afastada. Porque está lonxe. Pero aínda así vexo a miña terra. E se obrigo un chisco ós ollos ata consigo ver Baños de Molgas, que é o máximo da miña terra. Recoñezo que vexo a miña vila grazas á torre da igrexa de...