Andar por andar

Camiño pola beirarrúa esquerda dunha rúa calquera para chegar a unha meta que me puxen cando saín. Aínda que, a verdade, non sei cando chegará esa meta. Son dos que ando por andar. E dá igual que sexa por entre carreiros cheos de toxos coma se é por pontes colgantes. Tampouco me importaría andar polas veas abertas...

480 flexións de ombreiro

Abilio Esperto Rañado rise deses deportistas que se gaban continuamente das súas flexións, coma se fosen Rockys en estado de graza. Pero el, o fillo da Píntega, fixo o outro días 480 flexións... de ombreiro! Botou todo o sábado sabadete poñéndolle a rolla ás botellas do viño branco da derradeira colleita. Dándolle...

Maiorías e pactos

Por esta vez non houbo nada programado de especial para a transición hebdomadaria, é dicir, entre a noitiña do sábado e o amencer do luns, ou sexa, o domingo. Resumindo, que esperemos que non acontecera nada extraordinario no sétimo día. Que dixo Deus que estaba para descansar. Así é falarei do auténtico...

Fútbol finxido

Non sei, pero dáme que a partir de agora, a partir deste barullo causado no fútbol a causa das apostas ilegais, este deporte imos ter que velo doutra maneira. Penso que nos temos que empezar a acostumar a ver un fútbol ficticio, finxido. O típico: cando falla un porteiro (que ten todo o dereito do mundo a fallar),...

Todo o que entra sae

Cando eu, precisamente eu, levo dous días sen escribir e case sen ler, malo! Algo non cadra. Non cadra a saúde neste corpo, hoxe, escarallado, griposo, nugallán e moi pero que moi cansado. Non teño ganas de nada. Ata nin teño ganas de soñar, que xa é dicir. Co que a min me gusta soñar esperto. Todo debeu empezar...

Transición hebdomadaria

O título vai que nin pintado. Porque moitas veces éme moi complicado escribir este Recuncho pola transición que vai dunha semana a outra. A transición débese porque adoito escribilos, como máis tardar, os sábados pero non se len ata o luns. Nesta transición, neste intervalo hai unha nova (a máis importante de...

A coiraza da indiferenza

Ruído de sabres no Congreso. Ruxerruxe de carraxe nas miñas entrañas. Porque hai seres humanos ós que lles cae grande o de almas humanas. Só lles faltou coller os fusís. Porque non os tiñan alí. Ruído de improperios, de aldraxes nun recanto da nosa sociedade. Non recanto que nos debería representar e... vaia se nos...

Perfecto contraste

Cando Ingmar Bergman realiza “Soños” (1955) aínda non dirixira os filmes que o converterían nun dos directores suecos máis importantes do panorama internacional. Tampouco estaban presentes no seu cine os grandes temas bergmanianos tales coma a morte, o sentido da vida, a existencia de Deus, a culpa e o pecado. Non...

A bondade da xente

Máis dunha vez teño comentado que vivimos nun lugar privilexiado, principalmente sobre o asunto climatolóxico, pois ás veces, no mesmo día, chove, sae sol, saragana, núbrase, xea e ata queren caer folerpas de neve. Pois, moitas veces, a sociedade galega é coma o tempo climatolóxico; tan ben matamos por un marco ou...

E se digo...

Día das Letras Galegas. Tarde nubrada. Ás veces caen pingas de auga sobre a terra mollada. O silencio ante o ordenador quedou rachado pola música de Ialma e, agora, pola de Xestreu e, máis tarde, pola de Guadi Galego. Hoxe toca todo en galego... a escritura, a música, a fala. Tarde silenciosa baixo uns grises...

Actor social

Hai xente do cine que nos asombra, non só polo seu traballo cinematográfico, que tamén, senón polo seu traballo social. Houbo un actor español que a principios dos noventa deixou practicamente o cine para marchar a residir a Tarifa (Cádiz), cidade na que impulsou e dirixiu a Aula Municipal de Teatro, coa que lle...

A estrutura de dous marcos

Son as doce e media da noite e teño ganas de importunar. Quero analizar a estrutura dun marco sobre a marxe esquerda da leira de Zaqueo Ostras Embrose, a que linda coa horta de Xacinta Flor Piolla. O marco, segundo os datos que proceden duns papeis que ten O Sacho, é dicir, Zaqueo, é de granito puro duns 90...

Pecaron de inocentes

Xa sei que é repetirme o de falar unha semana máis da Liga de Campións, pero... doeume tanto o do Ajax! Moito máis que a eliminación do Barcelona, e por moito que quixese que pasase este á final. Sufrín horrores vendo o Ajax-Tottenham. Os holandeses pecaron de inocentes. Normal, eran e son rapaces. Xa llo dixera ó...

O control dos personaxes

Non che sei dicir se o protagonista dun conto debería morrer ou non ó final do mesmo. Estou cansado de que os protagonistas sempre leven as de ganar. Claro que a culpa é do autor. Aínda que, tamén poderían revelarse algunha vez os personaxes, digo eu. Sería bonito ver ós personaxes das novelas andar na procura dos...

O avogado das silveiras

Xacobe Hebraico Segundo era avogado. Pero tiña fama de avogado da lareira ou avogado de cagar entre o millo. Porque dicía que defendía ós pobre, e non sabía distinguir entre pobres e ricos. Xacobe Hebraico era fillo dunha humilde familia de labregos que tan axiña como chegou á universidade esqueceuse de onde...

A mosca na orella

Vin tanta ansiedade nos ollos, nos xestos e, principalmente nas palabras dos meus fillos cada vez que falaban da película “Vingadores: Endgame” (2019) que optei por acompañalos e a ver que acontecía. Pero, iso si, fun desde un primeiro momento coa mosca na orella. E iso que me gustan as películas da Marvel, as...

Estrela que brilla, estrela apagada

Rematada xa toda a chafallada política das eleccións (os pactos para formar goberno seguro que esperarán a que finalicen as municipais) e mentres uns lamben as feridas e os outros bailan sobre as tumbas daqueles, un servidor desconecta duns e doutros para falar de fútbol e do que cadre. Sen se queixar, por favor,...

Non somos persoas civilizadas

Oser humano é torto. É torto por natureza. E porco. E nugallán. E desinteresado. Levo uns días fixándome no aparcadoiro do Mercadona de A Valenzá e a xente deixa os carriños que usou para apañar a compra como lles dá a gana. Si, porque agora temos a vantaxe de que non lles puxeron as famosas cadeas de enganche e...

Fervenza de imaxes

O serbio Emir Kusturica realizou con “A vida é un milagre” (2004) unha obra que non se aparta o máis mínimo de aquilo ó que nos ten acostumados este peculiar cineasta. Con este filme retoma o seu universo de personaxes ó borde da loucura, cunha afección desmedida polo caos, a algarada, a festa, o barullo, a...

A moviola matou a emoción

Tal como está hoxe o fútbol son partidario do VAR. Pero este tamén ten fallos. Acabo de ver un fallo do VAR. Para ser fallo deste, primeiro tivo que fallar tamén o árbitro. Fallaron os dous. Partido Real Sociedade-Xefate. Minuto 72, creo. Penalti a favor do Xetafe que o árbitro non ve. Mata (o xogador do Xetafe ó...