ENTREVISTA

"O Seixalbo Cultural pretende que a xente charle, que faga tribu"

Os veciños de Seixalbo comezan un dos seus meses máis activos do ano, co comezo do Seixalbo Cultural

Xosé Carballido.
Xosé Carballido.
"O Seixalbo Cultural pretende que a xente charle, que faga tribu"

Remata o verán e os veciños de Seixalbo comezan un dos seus meses máis activos do ano. Dende fai 31 anos, a Asociación Veciñal San Breixo ocúpase da volta á rutina cunha amplia programación para todos os gustos e públicos durante o mes de setembro, a coñecida como Seixalbo Cultural. 

Nos seus inicios, esta iniciativa duraba unha semana.

Si, pero o ano pasado, como era o trinta aniversario, quixemos facer algo un pouco más ambicioso, que durase o mes enteiro. Iso valeunos de experiencia para ver que ampliando o tempo conseguimos ampliar tamén o público potencial, a oferta de actividades programadas e a posibilidade de adaptarnos ás inclemencias do tempo no caso dos eventos que facemos ao aire libre.

Cales son as propostas máis fortes deste ano?

Ademais da actividade poética e musical que inicia a programación, destaco tamén a tradicional cita co teatro, que sempre enche o Auditorio de Penouzos, e que este ano será unha adaptación do Mundo de Oz. Por outra banda, serán moi atractivas a xornada de convivencia veciñal cun colectivo emigrante, a viaxe conxunta ou a homenaxe a José Pereira, natural de Seixalbo e alcalde de Ourense de 1916 a 1917.

Os veciños forman parte do mes cultural.

Si, claro. No recital poético de hoxe (por onte) actuou o veciño Manuel Herminio co seu fillo Daniel. A autoría da recreación teatral tamén é dunha veciña, así como os actores e o corpo de baile. O concerto de clausura estará protagonizado polo grupo de aquí, Cantigas de Seixo, e na cea conxunta haberá repostería feita por locais. 

Esta participación é a clave que mantén viva a celebración?

Claro. O Seixalbo Cultural mantense gracias ás cuotas dos veciños, case non temos apoio doutro tipo. Seguimos vivos porque lle gusta á xente, porque ao final as actividades son para confraternizar, para charlar, para facer tribu entre nós. De feito, convido tamén aos de fóra, para que veñan, proben e fagan isto mesmo nos seus propios barrios. Temos que animarnos a ser sociedade.