Parroquianismo cibernético

Tomo como exemplo a hiperinflación -ou burbulla- partidaria que eclosionou nestas eleccións municipais na cidade de Ourense co fin de reflexionar, non só arredor da propia multiplicación de candidaturas coma pans e peixes, senón tamén a propósito das razóns que poden explicar por que cando a política -e os...

Gracias, Mark

Voulle contar unha anécdota, benquerido lector, que ten que ver coa música que me alerta cada vez que alguén me chama por teléfono. Podería ser un dos tonos preinstalados que trae de fábrica o devandito teléfono, ou un politono deses tamén prefabricados que se poden descargar por milleiros en calquera aplicación...

Foguetes para a chegada do cura

Contáronmo nantronte nun xantar, non vou dicir o lugar porque non ven a conto, pero non bote contas ó respecto porque o máis doado é que se poida equivocar. Quen o contou foi o propio protagonista e como, logo da resaca electoral estatal, xa comezan a prender a mecha dos días que faltan para as municipais e...

Rabia e ganas...

Leo no xornal do martes as valoracións dos -e das- representantes que saíron elixidos pola provincia de Ourense, tanto para o Congreso coma para o Senado e provócanme, en todo caso, varias reflexións. A primeira delas -se non reparou, fágalle unha nova lectura comparada- é a coincidencia temática que abordan os...

Os fantasmas non votan

O que vou relatar é un remedo de crónica electoral dende a perspectiva dun representante da administración. Direille que os representantes da administración son aquelas persoas que se encargan de certificar a apertura das mesas electorais, logo procuran senllos adiantos de participación á hora do xantar e a...

Rapazada

Debe ser por iso de que o idioma -calquera idioma- é coma un ser intelectualmente vivo, que aprende e desaprende e volve aprender, polo que entendo que ten razón de ser o que desta vez, benquerido lector, lle vou propoñer. Nos últimos tempos levo escoitado con certa asiduidade nos medios públicos galegos -é...

Así afogan o medio rural

Que a xente maior que vive na aldea é de madrugar abondo, é unha obviedade tan grande coma que os paxaros espertan coas primeiras raiolas de luz. Sexa porque en moitos casos aínda viven co reloxo de sol que sinalaba as horas agrarias, no pulso e coas campás da igrexa parroquial que anunciaban o medio día xusto ó...

Será a hora?

Que en Galicia os movementos sociais acontecen cun relativo tempo de retraso respecto de cando acontecen noutros lugares do mundo , é algo que non necesita máis ca un breve repaso á historia para ter unha confirmación empírica da aseveración que acabo de formular. Tomemos conta, poño por caso, canto tiveron que...

Catro follas dun trébol

Do mesmo xeito que ocorre co universal microrrelato do dinosaurio de Monterroso, de súpeto o mundo espertou e decatouse de que o patrimonio cultural aínda estaba alí. E non só aínda estaba alí, senón que tiña unha razón de ser para estar e ser valorado e conservado para o futuro. Acontece sempre o mesmo, ten que...

Territorio comanche

Iso foi o que -cunha lóxica esmagadora- lle contestou o aínda ministro de Asuntos Exteriores, Josep Borrell, á entrevistadora, cando esta lle preguntou polos ánimos cos que se achegaba a Galicia, "territorio PP". Se a palabra coherencia tivo algunha sinonimia con algún responsable institucional dentro dos dous...

Nunca estiven en Polonia

Nunca estiven en Polonia. Nin en Polonia, nin en outros moitos lugares do mundo. Supoño que alguén o ten calculado xa, porque de todo e para todo hai na "viña do señor", pero eu non sei cantas vidas teriamos que vivir para percorrer completamente este "pequeno punto azul pálido", que diría Carl Sagan e que tanto...

Palmeiras e monumentos

Non é a primeira vez que traio a colación esta miña teima, sobre a que reincido, non porque me afecte a min particularmente, senón porque é moi posible que sexa unha opinión bastante común, que xustificaría, non só a súa divulgación, senón tamén o feito en si de que eu dende esta xanela privilexiada trate de...

Un esputo por Whatsapp

Foi o venres pola tarde mentres me dedicaba á escribir unha sinxela gabanza "postmortem" na memoria do cantor das cousas belas e neto do concello de Punxín, Alberto Cortez. Pedía eu, naquel momento, que alguén tivese a ben colocarlle unhas flores sinxelas a carón da rúa que o inmortaliza na súa patria primordial...

Flores en Punxín

Hoxe debería sumarme á riada informativa da xornada e escribir sobre a Ribeira Sacra, logo do salto cualitativo que a proposta acaba de dar para colocarse de contado na lanzadeira que lle pode outorgar de aquí a uns meses un marchamo cualificativo de carácter universal. Debería facelo. Pero como seguro que vai...

Socializar a ourensanía

Hai discursos e discursos. Hainos con excelente estructura gramatical, magnífica oratoria, certeiras citas literarias e interesantes asuntos que tratar, pero que a medida que centran o seu obxectivo nas formas, se cadra van perdendo de vez as cuestións de fondo que os motiva e cando un oínte quere facer un mero...

Socializar a ourensanía

Hai discursos e discursos. Hainos con excelente estructura gramatical, magnífica oratoria, certeiras citas literarias e interesantes asuntos que tratar, pero que a medida que centran o seu obxectivo nas formas, se cadra van perdendo de vez as cuestións de fondo que os motiva e cando un oínte quere facer un mero...

Un becerro e un tractor

Cos ollos abertos coma pratos, vinos onte en dúas fotos, non sei -e dáme o mesmo- en que portada nin de que medio de comunicación. Pero, postos a dicir a verdade e a chamarlle ás cousas polo seu nome propio, debo dicir que en ámbolos dous casos sentín algo moi próximo ó noxo, por non dicir directamente noxo. O...

Café con borra

Pasaba un pouco do mediodía. Volvía eu dunha viaxe curta polos arrabaldos da fronteira cando decidín parar a tomar un café deses que poderiamos chamar fisiolóxicos. A estrada, un tanto sinuosa, de curva e contracurva como adoitan seren as que transitan por unha banda e pola outra de calquera liña fronteiriza,...

O periódico

É un tópico, pero é así. Somos lexión os que non somos quen de comezar o día sen lle botar unha ollada "ó periódico" para saber que ten acontecido arredor de nós nas últimas 24 horas. Sei que, se arestora me está lendo, vai entender plenamente o sentido propio das miñas palabras, pois o que vostede está...

Fraco favor

Se non me falla a memoria, coido que xa fixen referencia nesta columna ó grave erro que, ós ollos de quen observa os touros por tras da barreira, cometeu o Partido Popular encomendándolle a tripulación e o pilotaxe da aeronave a un mozo que como todo mérito de estadista ten -dino os seus propios correlixionarios- o...