Mamaíña, que me deixen como estou!

Mentres os operarios municipais deben andar aínda a recoller as cinzas e os cascallos da segunda instalación queimada no entorno do espazo termal de Ourense nos últimos meses, leo a reportaxe de hoxe -onte, para vostede- publicada por este mesmo xornal sobre lugares de Europa que ó longo das décadas teñen...

Eramos nove

Estancado na teima de que non haberá recuperación demográfica, nin enchedura da denominada España baleira que valga sen, entre outras iniciativas estratéxicas, a do desenvolvemento dun plan de comunicacións como deus manda, cada vez que subo a un transporte público en espazos urbanos ou periurbanos adoito reparar...

Pantalla de inicio

Cadroume seguir a votación para o goberno de cooperación, coalición e finalmente -segundo as redes sociais- de coacción non nato, dende Cantabria, a única comunidade que a través do seu deputado rexionalista acabou apoiando (con entusiasmo revillista, polo que é de supoñer que non gratuitamente) ó devandito goberno...

Os tempos que vivimos

Contemplando (coma quen observa en silencio unha versión incruenta do retrato goyesco dos fusilamentos do dous de maio) o alto grao de incoherencia argumental e o alto nivel de pobreza intelectual que arrodean o escenario do hemiciclo na Carreira de San Jerónimo, leo, en contrapartida, as declaracións realizadas...

Enerxía positiva

Hoxe -onte para vostede- asistín á rolda de prensa que o gaiteiro "ourensán" Carlos Núñez (creo que cada vez debemos reivindicar con máis intensidade e afecto a súa ourensanía) ofreceu, xunto co presidente da Deputación, para dar a coñecer a terceira xira de concertos polos "lugares máxicos" da provincia de...

O derradeiro

Pendura estas semanas nunha sala de exposicións da miña vila, que noutrora foi almacén de sal, local da fronte de xuventudes, cuarteliño da policía municipal, biblioteca e non sei cantas outras cousas, unha exposición fotográfica que convida ó visitante a ser ollada paseniño porque, sobre todo, tan pronto un se...

Chapeau!!! Sr. alcalde

Por fin! Porque xa pasaron as eleccións municipais, senón censábame no Barco de Valdeorras para podelo votar. Mira que levo tempo desexando ver políticos que falen clariño, coma clariña é a auga da montaña, e "eureka!", resulta que a frescura nas palabras ten que chegar, coma o sol, polo abrente "Chapeau!!!"...

Deixar pegada

Antes dicíase que para que o tránsito dunha persoa pola vida non resultase inútil, cada quen debería ter, cando menos, un fillo, plantar unha árbore e escribir un libro. Logo, as versións apócrifas falaban de que ademais había que viaxar por terra, mar e aire, a poder ser tamén en helicóptero e globo aerostático....

Rescates

Eu non sei se será por oficio ou polo que. O caso é que, do mesmo xeito que canta Serrat en "la bella y el metro", onde o escritor ve lectores, o podólogo ve xuanetes, o cura ve pecadores, o carterista ven primos, o banqueiro ve morosos, o caseiro ve inquilinos e a pasma sospeitosos, eu, cando reparo nunha imaxe...

Isto vai en serio

Leo os motivos que seica alicerzan a baixada do autobús da segunda concelleira do grupo de goberno do Concello de Ourense e, igual que me aconteceu recentemente coa formación política dos "Cidadáns" ourensáns hai uns cantos días, móveme a mesma a unha colateral e xenérica reflexión. Loxicamente, sen participar...

Un Ourense inédito

Leo no xornal de nantronte que os turistas e visitantes que se achegan á capital xa gozan da oportunidade de subir ó campanario da catedral e, ademais de ter coñecemento polo miúdo dos avatares ós que a historia foi sometendo paseniño á devandita construcción referencial, tamén teñen oportunidade de contemplar en...

O paraíso e a realidade

Vexo dende fóra, coma quen mira por tras do vidro da xanela, as treboadas que sobrevoan á formación política "cidadá" de Ourense e véñenseme á idea coma pingas de auga petando na fiestra unha fervenza de reflexións arredor dos partidos políticos e de todo canto ó seu redor navega que penso que paga a pena trasladar...

O pan da Ramonita

Acabo de ver na prensa a presentación dunha nova edición -a 28, seica- da Festa de exaltación do pan de Cea e pola vía dos pensamentos encadeados deválame a idea cara a miña veciña Ramonita, quen, xunto co seu irmau Juan e o seu sobriño Jose, forman parte dunha torgueira de panadeiros da miña vila que, se as contas...

Do "plan bulleiro" ó "proxecto febra"

Non é cousa miña. Díxoo o alcalde de Cartelle, Jaime Sousa, nunha entrevista, esta mesma semana e neste mesmo xornal. Para ser máis exactos na exposición, o veterano aínda que novo político cartellao pronunciou a seguinte e certeira sentencia sobre o futuro que desexa para os habitantes do seu municipio: "A...

Agricultura improductiva

Supoño que ó lelos así, de continuo, chamaralle a atención, xa que logo, ámbolos dous son conceptos antagónicos, non en van a agricultura ou é productiva ou non ten sentido ningún. É dicir, que ven a ser algo así como traballar simplemente para quentar o corpo. Ou, nin iso. Malia todo, decidín titular de tal...

28/setembro/2006

Seguro que se lle pregunto a que dedicou o día 28 de setembro do ano 2006 -é dicir, pronto se cumprirán 13 anos daquela-, a non ser que a casualidade contabilizara un evento transcendental na súa vida, non terá o máis mínimo recordo dun día calquera -xoves, segundo acabo de consultar-, probablemente aínda caluroso,...

Souto a souto…

Fai algún tempo nese lugar/ onde hoxe os bosques visten espiños,/ escoitouse a voz do poeta berrar:/ (Camiñante non hai camiño,/ faise camiño ó andar...)/ Golpe a golpe, verso a verso... Velaí as fermosas palabras do poeta que me veñen á memoria coma unha cantiga popular cando o xornal me lembra que un fato de...

A terra quere xente

Leváronme nantronte os pasos perdidos dunha tarde de folganza cara as terras encostas de San Clodio co fin de testemuñar sen miradas intermedias a festa maior que as xentes do Ribeiro conmemoran, alén da celebración popular da Feira do Viño, como é a entrega anual dos recoñecementos individuais e colectivos que...

Xogo de cornos

Había "anísimos" -que diría unha miña irmá- que non pasaba por Allariz na semana do Corpus. É posible que xa o contara nesta columna, pero dado o tempo que vai, supoño que se me repito ninguén se decatará a non ser que sexa un "friky" destas letras, cousa que dubido que haxa alguén dentro do pequeno universo que...