Cantoras das verdades

Van polos teatros, prazas e salas musicais de Galicia e do mundo, de palco en palco, de salto en salto, cantando e falando, lembrándolle ao respectable público que os refuxiados son como eran seus pais e seus avós, xente emigrante que buscaba acougo, sosego e traballo. As irmáns...

Por que?

O mar ten beleza, ten vida e dá vida na redonda. Pero, no seu bravío leva e trae moita traxedia, agrándase coas bágoas das xentes que atrapa, xentes traballadoras e que buscan apousento para vivir. Maldita miseria!  Sabémolo ben os galegos, sábeno ben os que andan no...

Fermín, a bondade

Omestre morreu. Dende as aulas da Complutense, decontado e  despois de cumprir, foise para a diestra doutros dos grandes da intelectualidade, fabriqueiros da Galicia que queremos libre, sa e salva. Alí está Fermín Bouza Álvarez observando e aplaudindo  aos seus amigos da...

Esquecemento

Concellos e lugares de importancia e tradición xacobea foron excluídos dos mapas impresos nas credenciais editadas pola Oficina do Peregrino que se reparten ou, mellor dito, que se venden nas parroquias, para que os peregrinos anoten a data e o lugar onde comezan a súa andaina e para que...

Vázquez Queipo

Moi ben. O Consello Galego de Enxeñarías (CGES), integrado polos colexios profesionais de enxeñarías reguladas, proponlle á Real Academia Galega de Ciencias (RAGC), que homenaxee a Vicente Vázquez Queipo, como científico galego de 2017. Honraralles a iniciativa,...

Menos de 7 días

Traballo temporal é o que hai, o que nos queda. É o que nos deixan as altas instancias do Estado. Precariedade laboral, contratos por día e, incluso, por horas, soldos inferiores aos da década pasada e baixando, mentres os impostos, a luz, a auga e o lixo van subindo. Cada vez menos para...

A Academia

Diante da Academia, da Real Academia Galega (RAG), hai que cadrarse, erguer o peito, expoñer a alma e render homenaxe, cada día, á Institución senlleira e defensora da nosa lingua, integrada por sobranceiras personalidades dos distintos ámbitos da cultura e da vida de Galicia,...

Vaia por Deus!

Oteléfono móbil mata. Morre moita xente no mundo pola súa culpa, polo uso mal feito deste aparello aparentemente servizal, útil e favorecedor da comunicación entre uns e outros, da derradeira comunicación en moitos casos. Dicíao o outro día o meu amigo...

Venturoso 2017!

Desexo que 2017 traia unha vida venturosa para toda a xente deste mundo, para os que andan na política, para os traballadores e traballadoras, para aquelas persoas que se dedican ao ensino, á investigación, ás tarefas domésticas, á música ou a calquera das outras...

Atentos e comedidos

Nada. Non hai nada que facer, nada que ver, nada que prognosticar ou predicir. Cambian os tempos e as formas, poro non cambia outra cousa, nada máis. Todo segue o seu ritmo para que suave e mansamente cambiemos de ano, para seguir cos mesmos problemas de sempre, coas mesmas manías que veñen de...

Pedro Farrapeiro

Internet chegou tarde para moitos dos paisanos que, a mediados do século pasado, andaban na verea de vendedores ambulantes, gañando a vida coa maleta ao lombo ou no lombo da mula, recorrendo a terra, de aldea en aldea e de casa en casa, ofertando e comprando ou, se era o caso, intercambiando, facendo...

Onde está o medo?

O subconsciente daquela xente estaba dominado polo medo. Medo a todo. Incluso os políticos do momento metían medo, tanto coas súas arengas como coas súas accións contraditorias diarias e coa irrenunciable irresponsabilidade inherente á propia condición de defensores,...

No hospital, 
para curar

Estaban os tres no mesmo cuarto dun hospital privado (concertado), aínda que as súas doenzas eran distintas e de gravidade diferente. As camas, cos seus cabeceiros na mesma parede e á fronte a televisión de pago. A conversa destes pacientes non era moi enriquecedora, pero era...

Murallas de arames

Os galegos sabemos moito do pequeniño, temos o minifundio incrustado no territorio, na herdanza e na mente, somos como a expresión pura e lisa do reparto e do parcelamento. No noso territorio hai paredes de pedra, de granito do Porriño, de lousa laminada de onde sexa e de cor gris ou negra. Hai...

Intelixencia

Dicían del que era moi intelixente, un brillante operario en todo aquilo no que se metía, un formidable controlador do que era conveniente controlar, unha persoa con grande capacidade para aprender e comprender, para entender o entorno, para resolver cuestións con dificultades. Non tiña...

A soidade

Naquel lugar que algúns de vostedes recordan con oitenta ou noventa persoas de distintas idades, vive Antón da casa de Abaixo, de oitenta e dous anos, abatido pola soidade diaria, de noite e de día. Quedou só ao morrer, antes do verán, a súa veciña da casa de Arriba,...

Minguan os dereitos

Estaba desesperada. Aquela muller non tiña posibilidades de sosego. Os seus fillos  mozos andaban polo mundo traballando, un apañaba cereixas no val de Okanagan, na provincia canadiense de Colombia Británica, a uns catrocentos quilómetros de Vancouver, e a rapaza, co seu mozo,...

Xente de a pé

Estamos no ano do centenario das Irmandades da Fala e, por tal motivo, na semana pasada, a Universidade e outras institucións renderon homenaxe a Luís Porteiro Garea, un dos fundadores das Irmandades en Santiago, o profesor que pronuncia a primeira conferecia en galego na Universidade, sendo un dos...

Máquinas, para todo

Dúas mulleres de mediana idade, sentadas nunha cafetería da súa cidade, debatían con serenidade sobre o uso e o mal uso das máquinas sempre presentes neste mundo do seu dominio. Para unha, o labor das máquinas é moi positivo e para a outra, é absolutamente...

O toque de Víctor Pumarega

Para comer, o mellor sitio que a maioría coñece é a casa e, en segundo lugar, a casa dos pais de calquera dos amigos, de calquera das compañeiras do estudo ou do traballo. A casa do primo ou a da tía, unha casa de alguén na que os sabores recorden amizade e abran os...