Dor infinita

Dor infinita. Non se acordaba de nada, nin quen era, de onde era, de onde viña ou para onde ía. Tristeza e amargura de por vida, sen saber as razóns ou as causas e sen ter explicacións. A amiga e compañeira, periodista radiofónica coñecida e recoñecida dentro...

Mestras do espertar

A mestra ou mestre que a cada quen lle tocou cando era neno, cando daba os primeiros pasos para a adquisición de coñecemento, cando aprendía as letras, os números e o manexo do lapis para escribir o pouco que tería que escribir ao longo dos seus anos, foi probablemente unha das...

A medida do tempo

Que é o tempo? Para que se mide e cal é a unidade de medida e o aparello para medilo? Din os teóricos que xa na Idade Media se facía política co tempo, incluso, os tempos litúrxicos adaptábanse ás distintas estacións do ano. O dicionario da RAG di que...

A serra, polas alturas

Foi polas Serras cantado unha canción asturiana e, de volta, polas mesmas serras,  dende o Xurés á Capelada e ao Xistral, escoitaba o canto dos fados que levaba gravado nun `pincho´ conectado directamente ao seu enorme teléfono móbil. As serras setentrionais de Galicia,...

A luz da poesía

Entrañable señora das letras, Luz de nome, de noite e de día, Luz Pozo Garza da Mariña lucense, do seu Ribadeo natal, de Viveiro, de Madrid, de Lugo, de Marrocos, de Estremadura e de medio mundo. Coa música, coa poesía e a docencia andou por estes lares e por moitos outros,...

Arte na Ribeira

Un grupo de artistas galegos de nome, e algúns deles de renome, xuntáronse para facer unha exposición, AAN in ART , e contribuír co recadado polas vendas aos fondos da Fundación Artiaga, que se ocupa da protección e amparo dos animais que precisan asistencia. A...

Vontade e traballo

Primeiro, nada. Despois foi a Selectividade, as PAU, e agora, cando poucos se lembran do PREU e do COU, chámase ABAU. Enormes cambios de nome sen máis, procurando sempre darlles a razón a aqueles que queren volver ao principio, que interpretan que era o mellor, o desexado para darlle...

Tarabelo

Nesta Galicia nosa hai un lugar na parroquia de Chavín, no concello de Viveiro, que se chama Os Tarabelos, igual que uns leiros de monte baixo de Santa María de Chandreixa, no concello ourensán de Parada de Sil. Se pasamos ao singular, co nome de Tarabelo hai outro lugar en Sada,  leiras...

Mestre de mestres

Estudou Filoloxía en Santiago de Compostela e, dende aquela “época inesquecible de estudante”, ao longo de máis de corenta anos, dedicouse a aprender, a formarse e a transmitir coñecemento, para “devolverlle á sociedade algo do que me dera”. Anxo...

Tarefa común

Un grupo de homes e mulleres de mediana idade foron de andaina polo Sur de Lugo, para andar e coñecer o que queda das ferrerías na zona, unha das importantes pola relevancia do sector metalúrxico, controlado polo mosteiro de Samos e á conta do que viviron moitas familias. A maior parte...

Os costumes

Cada quen ten os seus e hai quen non ten nada, hai quen non ten costumes nin referencias, nin pasado, nin nada que contar do que foi ou de onde vén. Por non ter, moita xente non ten idea de a onde vai, nin por onde vai ou vén o futuro, o porvir. Incluso, guste ou non guste, hai quen esquece que onte...

Os costumes

Cada quen ten os seus e hai quen non ten nada, hai quen non ten costumes nin referencias, nin pasado, nin nada que contar do que foi ou de onde vén. Por non ter, moita xente non ten idea de a onde vai, nin por onde vai ou vén o futuro, o porvir. Incluso, guste ou non guste, hai quen esquece que onte...

A patria dos humildes

Cando comezan a humedecerse algún dos moitos mistos dunha caixa, os outros van detrás. Humedécense todos e os primeiros comezan a podrecer. Cando un podrece, os outros van detrás, sen demora e sen remedio. É ben sabido por todos, o mal hai que cortalo de raíz. Cando se...

Galicia toda

Todos estaban orgullosos e non é para menos! Festexábase en Vigo un importante acontecemento, o 40 Aniversario dos Premios da Critica de Galicia. Alí estaban moitos dos protagonistas e tamén había destacadas ausencias. Parabéns, abrazos sinceros, puñaladas trapeiras,...

Cereixas para todos

Mil cereixas para unha fartura. Arredondadas e de cor vermella, cando están maduras, medio brancas e medio negras, son un dos froitos que medra en varios lugares de Galicia, para gozo dos lugareños e dos paxaros que van voando e, sen pousarse, collen a carne da cereixa e deixan a súa garouba,...

Veñen con forza

Os novos veñen con forza e boa falta que lles fai. Teñen o paso atrancado, impedíndolles camiñar con éxito cara a un posto de traballo digno, máis ou menos seguro e cunha duración superior á dunhas horas, uns días ou algúns meses. Veñen...

Primarias, que máis dá?

As primarias na política, aparentemente, están ben. Para uns, o peor deste modelo é o resultado. Parece unha feira, “se un perde, outro gaña”. Nas primarias da política, curiosamente antes de celebrarse, os candidatos traballan desunidos, sexan moitos ou poucos,...

Sequidade, ben e mal

Depende, como moitas outras cousas, a sequidade está ben e mal ao mesmo tempo. A da actualidade é perigosa, poida que moi perigosa para os bosques de Galicia, a pesar de tratarse dun dos territorios da Península Ibérica onde máis chove. Din as estatísticas que a serra do...

Liñas paralelas

As raias vermellas do seu xersei eran paralelas como as da garabata, as do pescozo da camisa ou as rechamantes do cinto de tela que lle daba dúas voltas á cintura. Os calcetíns que vestía eran tamén de liñas de distintas cores, un tiña á vista sete...

Cada ollal co seu botón

Aquel home de pelo branco e barba negra pon o seu ollo sempre no mellor. El, como todos, é consciente da dificultade de elixir nalgúns casos. Daquela, escolle o primeiro que mirou e sempre lle sae ben. Noraboa, compañeiro!, dicíalle Gumersinda, unha moza da súa idade que nunca ata...