Vontade e traballo

Primeiro, nada. Despois foi a Selectividade, as PAU, e agora, cando poucos se lembran do PREU e do COU, chámase ABAU. Enormes cambios de nome sen máis, procurando sempre darlles a razón a aqueles que queren volver ao principio, que interpretan que era o mellor, o desexado para darlle...

Tarabelo

Nesta Galicia nosa hai un lugar na parroquia de Chavín, no concello de Viveiro, que se chama Os Tarabelos, igual que uns leiros de monte baixo de Santa María de Chandreixa, no concello ourensán de Parada de Sil. Se pasamos ao singular, co nome de Tarabelo hai outro lugar en Sada,  leiras...

Mestre de mestres

Estudou Filoloxía en Santiago de Compostela e, dende aquela “época inesquecible de estudante”, ao longo de máis de corenta anos, dedicouse a aprender, a formarse e a transmitir coñecemento, para “devolverlle á sociedade algo do que me dera”. Anxo...

Tarefa común

Un grupo de homes e mulleres de mediana idade foron de andaina polo Sur de Lugo, para andar e coñecer o que queda das ferrerías na zona, unha das importantes pola relevancia do sector metalúrxico, controlado polo mosteiro de Samos e á conta do que viviron moitas familias. A maior parte...

Os costumes

Cada quen ten os seus e hai quen non ten nada, hai quen non ten costumes nin referencias, nin pasado, nin nada que contar do que foi ou de onde vén. Por non ter, moita xente non ten idea de a onde vai, nin por onde vai ou vén o futuro, o porvir. Incluso, guste ou non guste, hai quen esquece que onte...

Os costumes

Cada quen ten os seus e hai quen non ten nada, hai quen non ten costumes nin referencias, nin pasado, nin nada que contar do que foi ou de onde vén. Por non ter, moita xente non ten idea de a onde vai, nin por onde vai ou vén o futuro, o porvir. Incluso, guste ou non guste, hai quen esquece que onte...

A patria dos humildes

Cando comezan a humedecerse algún dos moitos mistos dunha caixa, os outros van detrás. Humedécense todos e os primeiros comezan a podrecer. Cando un podrece, os outros van detrás, sen demora e sen remedio. É ben sabido por todos, o mal hai que cortalo de raíz. Cando se...

Galicia toda

Todos estaban orgullosos e non é para menos! Festexábase en Vigo un importante acontecemento, o 40 Aniversario dos Premios da Critica de Galicia. Alí estaban moitos dos protagonistas e tamén había destacadas ausencias. Parabéns, abrazos sinceros, puñaladas trapeiras,...

Cereixas para todos

Mil cereixas para unha fartura. Arredondadas e de cor vermella, cando están maduras, medio brancas e medio negras, son un dos froitos que medra en varios lugares de Galicia, para gozo dos lugareños e dos paxaros que van voando e, sen pousarse, collen a carne da cereixa e deixan a súa garouba,...

Veñen con forza

Os novos veñen con forza e boa falta que lles fai. Teñen o paso atrancado, impedíndolles camiñar con éxito cara a un posto de traballo digno, máis ou menos seguro e cunha duración superior á dunhas horas, uns días ou algúns meses. Veñen...

Primarias, que máis dá?

As primarias na política, aparentemente, están ben. Para uns, o peor deste modelo é o resultado. Parece unha feira, “se un perde, outro gaña”. Nas primarias da política, curiosamente antes de celebrarse, os candidatos traballan desunidos, sexan moitos ou poucos,...

Sequidade, ben e mal

Depende, como moitas outras cousas, a sequidade está ben e mal ao mesmo tempo. A da actualidade é perigosa, poida que moi perigosa para os bosques de Galicia, a pesar de tratarse dun dos territorios da Península Ibérica onde máis chove. Din as estatísticas que a serra do...

Liñas paralelas

As raias vermellas do seu xersei eran paralelas como as da garabata, as do pescozo da camisa ou as rechamantes do cinto de tela que lle daba dúas voltas á cintura. Os calcetíns que vestía eran tamén de liñas de distintas cores, un tiña á vista sete...

Cada ollal co seu botón

Aquel home de pelo branco e barba negra pon o seu ollo sempre no mellor. El, como todos, é consciente da dificultade de elixir nalgúns casos. Daquela, escolle o primeiro que mirou e sempre lle sae ben. Noraboa, compañeiro!, dicíalle Gumersinda, unha moza da súa idade que nunca ata...

Viridiana xemía

Viridiana, polo seu nome, parece unha muller de tempos pasados, pero non, naceu a mediados do século vinte, estudou nun colexio de monxas, como todas as da época, e despois, na universidade pública, como as que podían. Estudou, rematou a carreira e botou mozo. Nunca casaron, pero agora...

A luz da esperanza

Leva consigo un reloxo que funciona coa luz e alumea de noite, carga e anda coa luz do sol, coa natural, coa luz do día. Un reloxo que indica os cambios de hora segundo a segundo e, cando faga falta, pasa das dúas ás tres de súpeto, en menos dun suspiro e aí se queda ata o novo...

Viva a memoria!

Saíu da casa e foi andando moi de présa para estación do tren. Non era estación, efectivamente, era un apeadoiro  de pouca monta, un lugar escondido no medio dunha carballeira, a uns mil douscentos metros mal contados da aldea onde vivía  coa súa familia e outras...

Patacas para todos

A voltas coas patacas. Científicos peruanos do Centro Internacional da Papa (CIP) de Lima, conxuntamente con outros americanos do Centro de Investigación Ames (ARC) da NASA, están estudando a forma de producir patacas en condicións extremas, en solos parecidos aos do planeta Marte, a uns...

Son todos iguais?

Non, nin moito menos, non son todos iguais. Uns máis, outros menos e outros nada. Son iguais os que o son. Os defensores das desigualdades din que, diante da Xustiza, si. “Aquí todos somos iguais”, aseveran, pero non o parece. Moita xente ten a sensación, non a certeza, de que a...

Cantoras das verdades

Van polos teatros, prazas e salas musicais de Galicia e do mundo, de palco en palco, de salto en salto, cantando e falando, lembrándolle ao respectable público que os refuxiados son como eran seus pais e seus avós, xente emigrante que buscaba acougo, sosego e traballo. As irmáns...