Alberte Pagán: "O cine experimental é o único cine xenuino, máis aló do comercial"

Alberte Pagán recibe unha mención honorífica este sábado, no Festival Primavera do Cine en Vigo, por ser un referente do cinema galego no eido da cinematografía experimental, destacando tanto por ser un divulgador deste cinema experimental, como pola faceta de escritor

Alberte Pagán, escritor e cineasta natural de O Carballiño.

Como compaxina vostede o seu traballo de profesor con esta faceta de teórico investigador de cinema experimental?

Eu non me dedico profesionalmente ao cinema, son profesor, entón intento aproveitar o tempo o máis posible, o caso é ir facendo aos poucos nos momentos que hai libres.

Como diría vostede que é o cinema que fai Pagán?

Fago un cine experimetal e este non se axusta a normas, por iso moita xente non sabe nin o que é, porque está afeita a un cine reglado, o que se bota nas salas de cine e este é moi estándar. O experimental ás veces pode ir en contra de todos estes usos convencionais do cinema ou simplemente ignora ao narrativo tradicional e intenta explorar vías independentemente, é moi libre.

O cine experimental é moito máis interesante para a humanidade

Para aqueles que non a coñecen, como define esta arte?

Se o comparamos coa pintura, equivalería á pintura abstracta, a unha pintura figurativa, non representativa. O curioso é que na pintura todo o mundo sabe o que é e a acepta, pero no cinema aínda hai moita xente que nin o coñece, aínda está moi lonxe de que se sepa da súa existencia. Sendo o gran descoñecido, ao mesmo tempo influíu no audiovisual más coñecido como pode haber como son os videoclips ou a publicidade televisiva, que bebe moito das formas de facer do cinema experimental.

Vostede di que o seu cinema fai pensar, como se consegue?

No momento que te saes das normas e do canon, o primeiro que lle provoca ao público é unha interrogativa de que é isto e por que é así. Esto fai que eles mesmos teñan que pensar sobre o que están vendo e como poder interpretalo, moi a diferencia do cinema narrativo convencional que nos da todo explicado. É un cinema para xente adulta que deixa moitos flecos libres para que a xente interprete segundo as súas propias vivencias.

Sempre é unha satisfacción saber que o que fas atopa o seu público

Tamén hai un Alberte escritor, cal é o seu enfoque literario?

A faceta literaria ven primeiro que a do cine cronolóxicamente falando, xa que os aparellos mecánicos que precisaba para o cine non os tiña nun primeiro momento. Sempre busco un enfoque desde un punto de vista de vangarda, de romper moldes. As investigación formais que fago en cine aplicoas á literatura e viceversa. Non escribo nin para facer carreira, nin para ter un público, senon que facer o que che gusta sempre é bo para o corpo.

Que supoñen para vostede estes recoñecementos, como é o caso da mención honorífica do Festival Primavera do Cine de Vigo que lle otorgan?

Sempre é unha satisfacción porque descobres que hai xente ao outro lado interesada polo que fas, xa que eu fagoo porque mo pide o corpo e nunca sabes cal é o recibimento que pode haber ao outro lado. Esta mención honorífica me pillou de sorpresa, non a esperaba, pero me satisface, indica que o que fas atopa o seu público.