Bieito Ledo: "Na aldea non aguantan porque a xente non atopa sentido ao pequeno"

Para Bieito Ledo (Padroso, Xunqueira de Ambía, 1944) a felicidade "está dentro dun mesmo". Ourensán que vive en Vigo, cidade que escolleu "polo mar" e onde fundou a súa propia libreria, unha idea que levaba tempo acompañándoo. Na cultura, "o territorio do pracer", atopou unha gran amiga. Foi o director da editorial Galaxia de 1979 a 1985 e incorporouse ao Círculo Ourensán de Vigo como presidente, entidade que creou os Premios da Crítica, que acaban de cumprir 40 anos. Onte presentou no Liceo, rodeado de amigos, o seu último libro, "Cavilacións", onde repasa anacos da súa vida. Aínda lle queda corda para rato.

Que é para vostede Padroso?

A miña primeira e auténtica universidade. Alí vivín os meus 12 primeiros anos de vida, aprendín a falar, a rir, a ler, a escribir. A súa néboa, os cheiros, o vento, están fixados no meu maxín. O meu mundo cósmico forxouse alí, é onde están as miñas raíces.

Volve cada verán. Descubre cousas novas?

Loxicamente. Diante da miña casa pasan camiñantes, moitos deles veñen de Sevilla, do Camiño da Plata. Cando chegan a Padroso convídoos a unha cervexa e a empanada, se teño. Cada un deles é un mundo ambulante que busca algo e que o atopa en sí mesmo.

Estase a perder o mundo rural.

O pracer da vida está na mente e na alma e é necesario que cada un atope esas dinámicas orixinais que lle den sentido á vida. O mundo de aldea ten moitas vivencias profundas. Agora, a xente non atopan sentido a vida nas cousas pequenas e por iso non aguanta a aldea, porque non é capaz de estar en soidade.

Saiu do Seminario convertido en crego.

Sí, e estou orgulloso de ser crego un tempo. No ano 69 estiven tres meses en Santa Comba de Bande, unha experiencia moi agradable. Despois, fun a Vilardevós e alí estiven con outros dous cregos. A xente tiña moito medo do inferno e nós dixémoslle que o inferno e o ceo estaban dentro dun mesmo...

Deixouno e marchou a Valencia, París, Roma... despois chegou a Vigo e asentouse. Que lle deu Vigo?

Eu estaba acabando os meus estudos en Madrid e sabía que quería montar unha librería. Escollín Vigo porque ten mar e porque é unha cidade que non che condiciona, deixa que fagas o teu proxecto vital