Infografía | Begoña Caamaño: voz, mito e feminismo nas Letras Galegas

A figura de Begoña Caamaño será a gran protagonista do Día das Letras Galegas 2026, un recoñecemento que pon en valor a súa achega ao xornalismo, á literatura e ao feminismo galego. A autora viguesa deixou unha fonda pegada tanto nos medios de comunicación como na narrativa galega contemporánea, convertendo a palabra nunha ferramenta de compromiso social e reivindicación da igualdade.

Naceu no barrio do Calvario, en Vigo, o 14 de outubro de 1964. Caamaño desenvolveu desde moi nova unha mirada crítica influenciada polas lecturas clásicas como Homero ou Eurípides, reinterpretadas desde unha perspectiva feminista. Durante a década dos 70 iniciou tamén o seu activismo estudantil en mobilizacións como as protestas dos “Pases pro bus”.

Aínda que se graduou en Maxisterio pola Escola Universitaria CEU de Vigo, pronto orientou a súa carreira cara ao xornalismo. Entre 1986 e 1989 traballou en Radio Noroeste e Radio Popular (COPE) en Vigo, ata incorporarse en 1989 á Radio Galega, onde desenvolvería gran parte da súa traxectoria profesional como redactora de informativos e programas culturais en Santiago de Compostela.

O seu compromiso coa comunicación pública e co feminismo estivo sempre presente. En 1997 impulsou a Asociación de Mulleres Galegas na Comunicación (MUGACOM), e entre 2000 e 2003 presidiu o Comité Interempresas da CRTVG, defendendo os medios públicos e denunciando a manipulación informativa. Tamén colaborou en numerosas publicacións, entre elas El Sol, A Nosa Terra, Novas da Galiza, Tempos Novos e a revista feminista Festa da Palabra Silenciada.

A escritora acadou un grande recoñecemento literario coas novelas “Circe ou o pracer do azul” (2009) e “Morgana en Esmelle” (2012), obras nas que revisou mitos clásicos desde unha óptica feminina e crítica. Nelas abordou cuestións como a liberdade, o desexo, o poder ou a ética política, converténdose nunha voz singular da literatura galega contemporánea.

A súa segunda novela recibiu importantes recoñecementos, entre eles o Premio Ánxel Casal ao mellor libro de ficción e o premio da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega á mellor obra narrativa, ambos en 2012, ademais do Premio da Crítica e do Premio Losada Diéguez.

En 2012 foi diagnosticada dunha grave enfermidade e faleceu en Santiago de Compostela o 27 de outubro de 2014, aos 50 anos. O seu legado, porén, permaneceu moi vivo na memoria colectiva galega. En 2015 recibiu unha homenaxe multitudinaria baixo o nome de “Begoniísima”, e en xuño de 2025 a Real Academia Galega acordou dedicarlle o Día das Letras Galegas 2026, recoñecendo o seu impacto na lingua, na literatura e no feminismo galego.