Catro anos despois de silencio discográfico: ¿Arrhythmia de “CERØ”?

Cunha marca particular produto da fusión entre o metal e a electrónica, o rap e o rock, en galego e sen filtros e con cancións que son brutal descarga e reflexión ao mesmo tempo, Arrhythmia presenta “CERØ”, un traballo sobre o que o grupo galego asegura ter como maior expectativa “que a música chegue á xente e que conecte emocionalmente con quen a escoite”.

Tras catro anos de silencio discográfico e todo 2025 afastados dos escenarios, os músicos de Lugo regresan tamén ao rodo, cunha xira que terá inicio o 11 de abril en A Candeloira para pasar despois polos máis importantes festivais galegos. A novidade, coa que volven renovados aínda que coa esencia intacta, é un EP composto por cinco temas: “Insaciables”, coa colaboración de Rebeliom do Inframundo, “MesIAs”, “Amnesia”, “Euforia” e “Agonía”, neste caso en comuñón con Nuno Pico de Grande Amore e como focus track e co seu correspondente vídeo clip

Pregunta. No novo disco hai unha experimentación sonora grazas á que incorporan matices electrónicos e case pop. Como foi o proceso de composición para chegar a este resultado desde o metalcore que practican?

Respuesta. O proceso foi bastante natural, as electrónicas existen na nosa música prácticamente dende o comezo pero é certo que nalgunha canción de este EP collen unha maior importancia melódica. Non hai unha intención previa á hora de compoñer senón que depende moito do momento interior e persoal na época da creación. Creemos que hai un pouco de todo e que soa fresco sen perder a nosa identidade e quedamos moi contentos co resultado.

P. Cales son as vosas expectativas respecto do lanzamento e respecto dunha posible ampliación de público consecuencia dunha apertura musical e interxeracional?

R. As expectativas son sobre todo que a música chegue á xente e que conecte emocionalmente con quen a escoite. Se esta apertura sonora fai que novas persoas se acheguen á banda, benvido sexa. Ao final o importante para nós é manter a honestidade artística. Se conseguimos tender pontes entre públicos diferentes sen perder a nosa esencia, sería unha das mellores consecuencias deste traballo.

P. Facendo un xogo de palabras co nome do grupo, dise que son parte dunha xeración que pensa e latexa a “outro ritmo”. Como é o ritmo da vosa xeración?

R. Pertencemos en orixe a un momento onde a cocción artística ía a un ritmo moito menor que o actual e onde o consumo era máis repousado. Adicamos o espazo e tempo necesario ata que as cancións xorden e non forzamos por imposicións algorítmicas, quizáis non sexa o mellor a nivel de mercado pero é o único xeito no que sabemos traballar.