Javier Pardo: “Nin teño presión nin a quero”

O subcampión do Supercampeonato de España e á vez vixente campión do Rally de Ourense debuta na tempada 26-27. Soa raro, a realidade é a que é. Pardo sóbese ao coche por primeira vez este curso, desposuído xa do cartelito de segundo piloto da marca.

Pregunta. ¿Sente que agora pode competir de ti a ti?

Respuesta. Xa corrín de ti a ti o ano pasado e conquistei a vitoria. As ordes de equipo son as que son, foron as que foron, non tantas como a xente se imaxina. Nin me preocupou entón nin me preocupa agora nin me vai a preocupar despois. Eu afronta a carreira coa única intención de competir, todos contra min e eu contra todos. E todos contra o cronómetro, ese nunca se deixa manipular.

P. ¿Como viviu non poder disputar as tres primeiras carreiras?

R. É que iso depende de cada un, como eu non penso cento por cento nos rallys, como non son un profesional pechado disto, como non vivo deste mundo, non poder competir ata o de agora en Ourense non me cambiou a vida. Gustaríame máis empezar desde o principio, é verdade, ao non ser posible o que me expuxen foi que se podía correr algunha esa sorte que tiña. Deuse, vou facelo en casa e esa sorpresa e alegría compensa a pena dos primeiros meses de campionato.

P. ¿Séntese liberado?

R. Xa me chamaran do equipo Recalvi para volver, só que as condicións eu non as podía asumir. Xa me axudaron durante dúas tempadas e esta volven facelo, sei que teñen máis pilotos. Déronse agora unhas condicións que por sorte cambiaron e son asumibles. Pola miña banda, espero en Ourense facer o mellor papel posible, por todo o demais estou moi tranquilo. De momento só teño confirmadas Ourense e despois Rías Baixas, o resto xa o iremos vendo.

P. Gañou o ano pasado, agora é a Pardo ao que todos queren destronar, non?

R. Claro, e vai pasar unha cousa ou outra, que volva gañar ou que gañe calquera outro. Oxalá gañe eu, claro. Pero hai que ser realistas, saber o momento e as circunstancias de cada un. O mellor para todos é que sexa unha boa carreira, que sexa bonita, vai estar moi pelexada. Estamos todos e vexo a seis, sete que poden gañar. Oxalá estea eu tamén. Teño que dar o máximo, se me dá para gañar, perfecto; se non que non fose porque non o intentase.

P. ¿Ten as mesmas sensacións que hai un ano?

R. Diferentes, a presión era menor, tiña o rol de segundo piloto. Pero tiña que ser segundo como mínimo. E gañei. A miña obrigación é facer un bo traballo, non teño a presión que tería se fixese a tempada enteira, unha presión que nin teño nin quero. Se na miña vida os rallys nunca foron unha prioridade agora moito menos. Pero teño que facelo ben, se o fago ben poida que reciba chamadas, do equipo no que estou ou doutro. A tempada pasada foi moi boa, acabei subcampión de España, e non me chamou ninguén. Bo, fíxoo Recalvi pero o que dicía anteriormente, cunhas condicións que non podía asumir. Por iso é bo non estresarse, o resultado vai ser igual ou mellor que se che metes presión.

P. Pardo é moi bo, pero sen correr tres carreiras e coa incógnita aínda de se disputará máis máis aló de Ourense e Pontevedra, pensar na xenerala ¿é unha quimera?

R. Completamente, imposible. Se gañasen tres pilotos diferentes as tres primeiras carreiras aínda, pero gañando o mesmo as tres... Queda moito campionato que pechar, pero se Cohete vai un paso por diante de todos, no meu caso son tres ou catro. Aínda que correse todas as probas de aquí ao final é algo inimaxinable.

P. ¿Falamos só da estrada deste Rally de Ourense?

R. O trazado é practicamente igual ao do ano pasado. De quedar cun tramo faríao co da Merca, porque está máis preto de casa e porque ten de todo, zonas estreitas, outras menos, momentos de moita velocidade. Si, quedo con ese.

P. Falábame antes que foi subcampión e ninguén lle chamou, ¿desanimouse?

R. Sabemos en que mundo nos movemos, un mundo moi difícil, cuns custos elevadísimos para todos. Toda a miña vida, excepto a etapa en Suzuki, puxen eu integramente o orzamento coa axuda da miña familia e os patrocinadores que conseguimos. Competimos na máxima categoría a nivel nacional e manterse é moi complicado. Ás veces non fas unha boa tempada pero por sorte séguente apoiando e outras veces por h ou por b non é así, non tes ese apoio.

P. ¿Anímame para botarme ás cunetas?

R. O primeiro é que vou estar eu, alén de seis, sete pilotos punteiros que van pelexar a vitoria. E eu inclúome entre eles. E a cerimonia de saída é ano tras ano espectacular, ademais que é un rally que xunta o día e a noite, dos poucos que aínda ten unha sección completa nocturna.