Nuria Rodríguez, bióloga e escritora: “Para min, escribir un libro era algo moi persoal, deixar un legado, ser inmortal.”

O gusto pola lectura e a escritura venlle desde moi nova a Nuria Rodríguez Pérez, esta xove trivesa que acaba de publicar o seu primeiro libro, Noria de Espinas. Esta novela viu a luz no mes de novembro en Amazon escrita e maquetada íntegramente por ela, e no mes pasado acaba de publicala tamén en lingua inglesa. Pero Nuria ten máis libros xa no tinteiro. Este libro chegou a ser best-seller en Amazon en tres categorías no primeiro mes do lanzamento: ciencia ficción cyberpunk, distopía y psicología junguiana. 

Este venres a escritora presenta a sua obra na Casa da Cultura trivesa ás 17,00 horas.

Pregunta. Qué a levou a escribir un libro?

Respuesta. Escribir é algo que desde pequeniña me gustaba moito. Tiñamos unha saída ao tellado na casa, e baixaba polo tellado da habitación sentándome alí a escribir poesía ou cienciaficción. Certo que tiña o síndrome do impostor, sumado a que son moi perfeccionista pois non me atrevía dar o paso ata que me animou meu mozo. Como que as miñas palabras conseguían o efecto desexado.

P. Nuria, por qué o pseudónimo Wonders?

R. Pois é sinxelo, esa palabra significa “Maravillas” en inglés, e así chaman á miña familia en Trives, así que penso que é o mellor xeito de ter presente á familia, aos avós.

P. Noria de Espinas é o seu primeiro libro?

R. Sí, pero agora xa sei que vou a escribir máis. Neste miña nai enterouse dun curso de esritura online con Francisco Navarro Lara, asistín e para min esto é especial xa que é unha autopublicación, non tiven que recurrir a ningunha editorial, fixen eu todo o traballo de escribir, editar e maquetar e logo a publicación foi en novembro en Amazon.

P. Cómo foi a creación?

R. Escribilo non foi o máis largo, en dous meses xa o tiña escrito, pero logo a maquetación foi máis complexa xa que leva códigos qr para facelo máis emotivo, con cancións ou lugares determinados. En total tardei como uns 9 meses en telo rematado.

P. Que busca transmitir nesta novela?

R. Vivimos nunha noria de emocións na que esquecemos que o máis importante é a resilinecia. Eu intento plasmalo en 7 capítulos, reflexados en 7 plantas con espiñas: as raíces reflexan a infancia, os toxos para a dolexcencia, a universidade está reflexada cunha planta carnívora , seguido do estramonio no cuarto capítulo. No quinto unha enredadeira lévame a falar da ansiedade, a rosa roja reflexa o amor e remato o último co captus do deserto, a auténtica resiliencia ante a vida