Ceo e terra choraron ó meco en Allariz no Pranto de Entroido

Os alaricáns despediron onte o seu querido Entroido malia que a agua non os deixou facelo “como deus manda”, dicía algún veciño. A chuvia, que caía con forza, impedíu que o meco abandonase a Praza Maior da vila, pero non impediu que as carpideiras derramasen as súas bágoas por él.

Os valentes que non quixeron deixar só ao meco non se achegaron de balde, pois tiñan preparados para eles un bo surtido de viños e licores acompañados de bica para dicir adeus co bandullo cheo.

As decenas de persoas que daban conta da comida e da bebida achegábanse á darlle o último adeus ao meco, que este ano non poido ser queimado no Campro dos Brancos como é costume: “Este ano o meco, en vez de arder, afogou”, dixeron entre risas.

Así, Allariz pón o broche a unha das celebracións máis queridas da vila e comezan a contar os días para a seguinte, que non tardará en chegar. “Agora a esperar o Boi, que xa se fai longo”, sinalan os alaricáns.