Ocho años protegiendo a Carballiño y O Ribeiro

El 1 de junio de 2017 se ponía en marcha el Parque de Bomberos de O Carballiño-Ribeiro, ubicado en el Polígono da Uceira. Integrado en el Consorcio Provincial Contraincendios de Ourense, presta cobertura a 24 ayuntamientos del noroeste de la provincia para la atención en emergencias relacionadas con incendios urbanos, industriales y de vehículos, así como excarcelaciones en accidentes, rescates e inundaciones, entre otras.

El equipo humano está integrado por 18 efectivos, con 11 bomberos, 6 cabos y 1 sargento, con una media de edad de 35 años, siendo una de las plantillas más jóvenes de la provincia, y está previsto incorporar cuatro efectivos más en los próximos meses.

El sargento, Daniel Caíña, destaca “o compañerismo” como una de las claves para prestar un servicio eficiente, “xa que pasamos moitas horas xuntos e é fundamental ter un bo entendemento”.

Una jornada habitual en el parque comienza “cun café de convivencia, no que facemos o relevo da garda e damos traslado das incidencias. Logo, unha revisión de equipos e vehículos, e saídas para revisar os hidrantes, a toponimia da zona, ou facer prácticas de altura, excarcelación e rastreo. Tamén a diario mantemos a preparación física, que se practica tanto no parque como no exterior”, explica el sargento.

Entre las intervenciones más duras recuerdan la oleada de incendios de 2017, al poco de abrir el parque

La forma física es clave “porque o corpo ten que estar preparado para o esforzo que require extinguir un incendio a temperaturas de 300 grados, ou unha excarcelación que implica forza física e tensión mental”, añade. Es fundamental también el conocimiento de la toponimia de la zona: “Facemos moitos recoñecementos cos camións aos distintos concellos para que, se hai unha emergencia, non teñamos fallos á hora de chegar o máis rápido posible, porque a nosa zona de cobertura é moi ampla e temos concellos a 45 minutos de distancia de resposta”, cuenta.

En estos ocho años atesoran infinidad de intervenciones y anécdotas. Entre las más complejas, el sargento recuerda que “uns meses despois de abrir o parque, en outubro de 2017, houbo una época terrible de incendios forestais que afectaron a esta zona. Foi moi intenso, con xornadas mais alá das 24 horas, durmiendo nos pasillos, e foi das intervencións mais duras”. Entre las más satisfactorias “cando rescatamos a unha persoa dun accidente, que ten a súa vida en risco, e que despois ven a agradecercho ao parque. Esto da moitas máis ganas de formarte, de continuar e de axudar”.

Se sienten reconocidos por la ciudadanía, como comprueban en los simulacros, “nos que a xente nos anima e aplaude”, o en intervenciones, “como hai uns días en Tamañancos, donde foi tan rápida a chegada e a extinción que a xente aplaudiu, e iso é moi satisfactorio, aínda que o que máis nos enche é que a nosa intervención teña un bo resultado”.