As campás de Santa Mariña do Monte xa poden tocar a defunto

Hai case unha década que na parroquia de Santa Mariña do Monte non tocan a defunto. E non porque non morrera ninguén. Os feligreses perderon hai oito anos as campás da igrexa que, ata entón, emitían ese son característico que avisa -especialmente nas aldeas- do falecemento de alguén. A desgraza aínda foi maior cando un raio estragou os altofalantes. Un cónclave de catro veciños e o cura concluíron que había que recuperar ese medio de comunicación tan eficaz que é o toque manual das campás. Xuntaron os cartos e mandaron os instrumentos a fundir a Cáceres, tralo complicado permiso de Patrimonio. Onte chegaron as campás á capela en furgoneta, coa expectación do párroco e dos veciños. Na igrexa era todo alegría. Só en Galicia, onde a morte é parte da cultura popular, se podería entender esta ledicia por poder volver tocar a defunto.

Alberto López, o párroco, foi un dos asistentes á colocación das campás, que pesan 130 e 60 quilos respectivamente. O sábado ás 17,00 horas irá o bispo, Leonardo Lemos, a bendicilas. “Fíxose unha comisión de cinco persoas co cura á cabeza e conseguimos refundilas. Os veciños querían recuperalas porque lle dan a vida á parroquia”, di Alberto López. “Era o sentir popular”, engade José Luis, un deses veciños que investigou a orixe das campás e reuniu toda a información técnica. Descubriu que, de non arranxar as vellas, o son orixinal das campás en Santa Mariña se perdería, porque cada mestre ten o seu estilo e a forma das campás é sempre diferente.

O sacristán xa ensaia para volver tocar as campás de Santa Mariña. O toque manual de campás español foi declarado Patrimonio Inmaterial da Humanidade.