Manuel Pacho: “A escrita ten sentido se fai reflexionar á xente sobre as súas experiencias vitais"

Ao avogado e escritor Manuel Pacho gústalle reflexionar sobre a cotidianidade da vida e incitar ao lector a pensar sobre o “funcionamento do mundo material e inmaterial”. Isto xa o amosou co seu anterior libro “A choiva do mundo”, co que obtivo o Premio Torrente Ballester 2007, e agora pretende facer algo semellante con “O que non ten prezo”. Unha novela que quere “facer unha homenaxe das peripecias dun billete” e narrar o “valor do que non se pode mercar como o amor ou a satisfacción”.

Como iniciou o proxecto da novela?

Quen non pensou sobre o percorrido que fai un billete? Todos temos en conta o valor simbólico dos billetes de 500 euros. Eu quixen aproveitar a contar a historia dun billete e facer unha reflexión sobre o funcionamento do mundo, da sociedade, do que nos importa, do valor do material e do inmaterial. A través desta novela quixen relatar todo isto e, polo tema de blanqueo de capital, o Banco Central Europeo non emite máis reservas destes billetes. Por iso, aínda cobra máis interese contar o prezo dos nosos ollos. Cando vemos un billete, a todos se nos ilumina a cara e, por iso, a portada contén a imaxe do billete de 500 euros.

Onde naceu a súa inspiración?

No fondo amosa que o diñeiro o queremos para cumprir os nosos soños… como viaxar, facer un proxecto e aí é onde subxace o pretexto do billete

Sobre todo é unha homenaxe ás peripecias polas que pasa un billete. Todos temos un nas nosas carteiras e, si unha persoa pensa por onde pasou un billete, dá moito xogo a contar todo tipo de historias. Hai un escritor americano que fixo algo parecido cun billete de cinco dólares e a min pareceume divertido transformalo. Nós, non podemos facer nada cun billete de cinco euros, por iso paseino a un de 500 euros. A novela conta a vida dese billete e a das persoas polas que pasa no seu camiño. Iso serve como radiografía da sociedade, onde está presente a cuestión económica, pero no fondo amosa que o diñeiro o queremos para cumprir os nosos soños… como viaxar, facer un proxecto e aí é onde subxace o pretexto do billete. Hai moitas cousas que son intanxibles e que non teñen prezo como o amor, a felicidade ou a satisfacción persoal.

Que tipo de historias podemos atopar no percorrido deste billete?

Cun estilo gamberro, pero social, viaxamos a diversos puntos do mundo. Dende Ourense ou A Coruña á India, Milán ou Barcelona podemos ver a historia vital do billete. Neste sentido quixen eliminar o estándar de que a novela galega só amose un tipo de nicho. Eu quixen ser máis transversal.

Tivo algún tipo de reto á hora de realizar esta novela?

A escrita, se ten algo de sentido, é para que nos sirva para reflexionar. Para min, se queremos que a escrita sexa algo máis que pura estética, ten que axudar a pensar sobre as nosas experiencias persoais e que un lector se sinta reflectido nas historias. Por iso é importante que sexa un espello da sociedade. Todos, no fondo, temos o mesmo pulso vital. Por iso, no libro traballo a idea de como é o mundo, como nos colocamos e, finalmente, como nos gustaría que fose. Paréceme moi interesante, sobre todo agora que parece que sen o diñeiro non facemos nada.