Laza despide emocionada o Entroido e dá agora a benvida a un novo ano

Coas imaxes do Luns Borralleiro aínda gravadas nas retinas da veciñanza de Laza, a súa ancestral celebración viviu onte con paixón último día do seu ciclo entroideiro, malia aínda quedar pendente o vindeiro Domingo de Piñata.

A mañá estivo reservada aos “mestres”, os peliqueiros veteráns, portadores das esencias e da raza única lazá, que saíron e correron novamente pola Picota en homenaxe propia e tamén aos que os sucederon. Un espello no que mirarse, posto que moitos dos peliqueiros máis mozos protagonizarán algún día idéntico momento noutro Martes de Entroido. Porque o Peliqueiro nace, non se fai.

Malia ser o derradeiro día, a música non deixou de sonar en ningún. Primeiro coas charangas Os Kokakolas e o grupo tradicional No Cómbaro, e despois en sesión de tarde coa orquestra Alma Latina.

Testamento do burro

Os rituais matinais foron o preámbulo do Testamento do Burro, un acto tan solemne coma conmovedor, que resumiu con palabras, devoción e xestos o sentimento colectivo de Laza. Na lectura do “testamentario” non quedou persoa senlleira por lembrar, nin evento do ano por repasar, sempre dende unha visión mordaz. Os aplausos e o son dos chocos fundíronse cos “vivas” ao seu Entroido, único e indómito.

Tras repartir as partes do burro, chegou o momento de enterrar o Entroido. Incontables peliqueiros, coas faixas de cor negra en sinal de loito, xunto cos veciños que encheron A Picota, amosaron a súa tristura polo final deste ciclo, que en Laza equivale ao fin do ano e á chegada, agora si, do 2025. Porque os lazaos non contan os anos coma o resto, senón que o seu reloxo vital divídese entre “antes do Entroido” e “despois do Entroido”.