Mulleres destacadas da UVigo animan a seguir a carreira científica

A Universidade de Vigo afianza o seu compromiso coa divulgación científica e co fomento das vocacións STEM entre a mocidade, especialmente entre as nenas, coa publicación da sexta edición do catálogo “Quero ser investigadora”, unha publicación que recolle a historia de dez científicas da UVigo para inspirar as investigadoras do futuro. Ilustrado pola artista Alba Casanova (1981), a través da técnica do collage debúxase a historia de dez novas referentes, dez científicas, dez mulleres, dez nenas que contribúen, co seu exemplo, a construír un relato da ciencia máis xusto e representativo.

O volume, financiado pola Fundación Española para la Ciencia y la Tecnología (FECYT) do Ministerio de Ciencia, Innovación e Universidades, forma parte das actividades do plan de Ciencia de Ida e Volta, o programa anual de actividades da Unidade de Cultura Científica e da Innovación da UVigo. A idea é romper moldes e apostar por ofrecerlles ás novas xeracións exemplos de investigadoras actuais e que están moito máis preto do que normalmente se pensa.

Raquel Fernández González e Begoña González de Prado son dúas das investigadoras protagonistas desta nova edición do catálogo, xunto con María Méndez Santos, María Mayán Santos, Covadonga Barreiro Rodríguez-Moldes, Maite Rodríguez De Castro, Laura Carballo Piñeiro, Alma Gómez Rodríguez, Lucía Díaz Vilariño e Belén Martín Lucas. Son dez investigadoras da UVigo que comparten o seu camiño cara á ciencia desde ámbitos tan diversos como a sociolingüística, a bioloxía, a enxeñaría química, a biomedicina, as belas artes, a física aplicada, a economía, o dereito ou a informática. “Quixemos reflectir que as traxectorias son únicas e persoais, e que cada decisión profesional está atravesada por múltiples factores. Non hai un único xeito de chegar á investigación, é un camiño individual e diferente en cada caso”, subliña a UCC+i.

Nesta edición incorpórase unha versión en lectura fácil do catálogo que adapta os contidos con linguaxe clara e frases sinxelas, eliminando barreiras cognitivas e facilitando a comprensión para persoas con dificultades lectoras, trastornos do neurodesenvolvemento ou que simplemente prefiren unha lectura máis directa.

Neste mesmo espírito, ofrécese unha versión en lectura fácil na que son as propias protagonistas as que dan voz ás súas historias.

Raquel e Begoña contan que decidiron participar no proxecto porque as mulleres foron invisibilizadas tanto na sociedade como na ciencia durante séculos. Aínda que agora forman parte da ciencia a nivel mundial, moitas veces sucede que a nivel social non aparece un rostro feminino cando se fala de ciencia. “Somos o 50% da poboación e la sociedad no se puede permitir prescindir de nosotras”, e engaden que as nenas teñen que vernos como unha posible profesión.

“En ciencia non hai un só día igual, non te aburres, e sempre podes aprender dos erros”

“Investigar é poder transformar a túa curiosidade en solucións para o planeta; atrévete a descubrir o que ninguén máis viu aínda”. Esta é a frase coa que se presenta Raquel Fernández no catálogo. Ela soubo que quería ser científica na adolescencia. “Estudar economía para min foi entender que podía ser parte para solucionar eses problemas da vida cotiá. Ser científica foi un paso natural, porque o que quería era chegar máis aló, e iso é ser investigadora, buscar solucións innovadoras a problemas que aínda persisten”. Recoñece que moita xente pensa que a economía son números, gráficas, modelos, pero “é moito máis que iso, é a ciencia do escaso, que pode ser desde o diñeiro ata o tempo, e hai que tomar partido”.

Problemas reais

A frase coa que aparece Begoña González de Prado no catálogo da Universidade é “ou mellor dá ciencia é que sempre podemos aprender dúas erros”. A súa vocación chegou xusto cando terminou a carreira química e fixo a tesina, que no seu caso era moi aplicada. “Foi aí realmente onde vin as oportunidades que daba a química, non era solo un experimento senon solucionar problemas reais”.

Engade que “o que me enganchou e o que fixen na miña carreira, transformar recursos en residuos, é onde empezou todo. Desde 2012 ata hoxe estou moi enfocada á sustentabilidade, á redución do impacto ambiental sobre todo dentro da industria téxtil”. As investigadoras suliñan que “en ciencia non hai dous días iguais, é unha profesión na que non te aburres”, e destacan que se aprende moito dos errores. “Se te caes levántaste e segues con mais forza”. Aconsellan a futuros investigadores traballo, curiosidade e non darse por vencidos.