Aurea Camba, veciña de Ponte Noalla: “Non hai quen me quite este susto do corpo”

A tensión vivida na tarde do martes, entre nervios e caos, pola veciñanza de Ponte Noalla permanecerá na súa memoria toda a vida. O lume, que según os veciños iniciouse en torno a unha da tarde, propagouse con gran velocidade e voracidade, polo que pronto as lapas empezaron a ameazar as vivendas e a integridade dos seus residentes, polo que a Policía Nacional desalouxonos das súas casas durante varias horas.

A vivenda de Aurea Camba foi unha das máis ameazadas da zona. O lume rodeou a casa por diante e por un lateral, polo que ante a proximidade das chamas tiveron que deixala e refuxiarse xunto a uns familiares. “Ao vir os policías para desaloxar a min pegoume un ataque de ansiedad, que non o dou superado, é un medo que veña o lume e te saquen da túa casa así”, manifestiou Camba.

A súa nai, de 98 anos, tivo que ser evacuada nunha silla por un grupo axentes. Ás seis puideron regresar ao seu fogar, “aínda co medo no corpo”.

Á noite o lume xa estaba controlado na zona, mais non foi fácil conciliar o sono para os resientes. “Eu non durmín, pero estaba máis tranquila porque a Guardia Civil e os bombeiros estaban pendientes”, indicou unha veciña. A vivenda onde reside Alberto Medeiros tamén foi das máis próximas as lapas. A colaboración do pobo tamén foi imprescindible para que o problema non fose a maiores.

“Os veciños axudaron moito, estiveron traendo auga, botando unha man para apagar e atentos por si necesitábamos algo”, sinalou Medeiros, quen ademais puido rescatar a un residente da zona, afectado polo intensa fumareda: “Atopeime a un señor nun camiño en medio do fume, que xa estaba desorientado e leveino na moto”.

Medeiros tamén viu en perigo aos seus animais, situados nunha finca na zonada da Veiga. Puido cortar o foco rápidamente con extintores antes da chegada dos medios de extinción.

"Ao vir os policías para desaloxar pegoume un ataque de ansiedad, que non o dou superado" (Aurea Camba)

"Atopeime a un señor nun camiño en medio do fume, que xa estaba desorientado e leiveino na moto". (Alberto Medeiros)

Subindo cara o Cumial, o risco nas vivendas non foi menor. Os avións chegaron cando unha das casas cando as lapas estaban subindo xa polo muro dunha casa e o fume foi moi intenso. “Con el humo que había, cogí a los niños y bajé a la ciudad”, confesou Beatriz Docampo, residente en la zona.

A queixa común da veciñanza ante a perigosidade destes lumes é a falta de limpeza en moitas fincas, que están totalmente descuidadas e cheas de maleza, onde prende con gran facilidade. Achacan esta cuestión como a razón principal da rápida propagación do lume, xunto coa sequía e o vento.

“Esta de aquí leva máis de dez anos sen limpar, e nos xa tiñamos medo de que viñera o lume e pasase esto”, sentenciou Aurea Camba en torno a unha parcela fronte a súa propiedade, que alimentou a virulencia do incendio.

"Con el humo que había, cogí a los niños y bajé a la ciudad para evitar posibles riesgos". (Beatriz Domarco)

Unha queixa común

Subindo cara o Cumial, o risco nas vivendas non foi menor. Os avións chegaron cando unha das casas cando as lapas estaban subindo xa polo muro dunha casa e o fume foi moi intenso. “Con el humo que había, cogí a los niños y bajé a la ciudad”, confesou Beatriz Docampo, residente en la zona.

A queixa común da veciñanza ante a perigosidade destes lumes é a falta de limpeza en moitas fincas, que están totalmente descuidadas e cheas de maleza, onde prende con gran facilidade. Achacan esta cuestión como a razón principal da rápida propagación do lume, xunto coa sequía e o vento.

“Esta de aquí leva máis de dez anos sen limpar, e nos xa tiñamos medo de que viñera o lume e pasase esto”, sentenciou Aurea Camba en torno a unha parcela fronte a súa propiedade, que alimentou a virulencia do incendio.