Un teatro local cheo de talento fixo vibrar Trives

"PECADOS CAPITAIS"

O Auditorio Julio Vázquez de Trives encheuse ata a bandeira na estrea de “Pecados capitais”, que conquistou ao público desde o primeiro minuto con humor, complicidade e talento local, interpretada por 15 actores locais do grupo de teatro da Caniceira

Unha das escenas que máis gargalladas arrancou.
Unha das escenas que máis gargalladas arrancou. | Reme Martínez

A expectación notábase xa minutos antes no acceso ao Auditorio Julio Vázquez de Trives. Pouco a pouco, o público foi enchendo o espazo ata deixar claro que a cita coa nova proposta do grupo de teatro da Asociación Cultural A Caniceira era un dos acontecementos culturais máis esperados da tempada. Amigos, familiares, veciñanza e amantes do teatro déronse cita ata deixar o auditorio pequeno para acoller a estrea de “Pecados capitais”.

Sobre o escenario, 15 actores e actrices locais, baixo a dirección de Ana García Earley, deron vida a unha peza de creación propia que conseguiu o que poucas obras logran desde o primeiro minuto: facer rir sen descanso. Desde o inicio da función, as gargalladas foron constantes nun público entregado que, entre sorpresa e complicidade, viu como o tempo pasaba case sen decatarse.

A obra, inspirada libremente no percorrido de Ulises reinterpretado a partir da “Divina Comedia”, traslada ao espectador a un inframundo moi particular, habitado por pecados e pecadores, que serve ao mesmo tempo como espello da sociedade actual.

Con humor, retranca e unha coidada mirada crítica, a proposta convidaba a reflexionar sobre o comportamento humano e aquelas actitudes cotiás que, ás veces, tamén se converten en “pecados” contemporáneos.

Pero máis alá da historia, “Pecados capitais” é tamén unha celebración do teatro feito desde o rural, con actores e actrices da propia vila que poñen ilusión, esforzo e paixón en cada ensaio e en cada escena. O grupo de teatro leva os seus meses de ensaio da man dos meses de curso escolar, e cada martes non fallan á súa horiña de interpretación seguindo as directrices de García Earley. Esa entrega e traballo do grupo foi precisamente a que se percibiu durante toda a função, nun ambiente próximo e cheo de complicidade entre escenario e público.

Como cada estrea e representación teatral, a función foi de balde, pero si puxeron unha urna para recoller os donativos que os asistentes quixeran doar para colaborar coas actividades que a Asociación Cultural A Caniceira leva a cabo ao longo de todo o ano.

Ao remate, quedou a sensación compartida de que a obra se fixo curta, signo inequívoco de que a conexión co público foi total. O grupo da Caniceira volve demostrar así que o teatro local non só enche espazos, senón que tamén enche emocións.

Contenido patrocinado

stats