O Chivite exhibe o seu talento e moderniza os mitos de Disney

De tódalas organizacións humanas colectivas, o teatro é sen dúbida unha das máis complexas. A diferenza do cine, onde as escenas se repiten unha e outra vez na procura da perfección, os escenarios non entenden de segundas tomas. As obras son coma a vida: discorren en directo, sen pausas, ante os ollos dun público que só ve o produto final de encaixar moitas pezas, diante e detrás do telón. Se ademais de interpretacións engadimos á ecuación coreografías, música, baile, cancións e coros en directo, entón nos adentramos no terreo do musical, o xénero teatral definitivo.

De musicais sabe bastante o instituto Chivite de Verín, que leva máis dunha década facendo do extraordinario algo cotián. Malia tratarse da súa novena obra, a segunda consecutiva cun libreto orixinal, nunca deixará de marabillar que este centro convirta o teatro nunha asignatura máis, un pretexto para formar seres humanos e rachar coas barreiras que separan aos alumnos de distintos cursos entre si e cos seus profesores.

Disney, sí, pero do século XXI

Tras render o ano pasado homenaxe aos clásicos musicais do cinema, o mestre David R. Rivada apostou este ano con “Disneyland D’eiquí” pola factoría Disney, unha fonte inesgotable de cancións que aínda resoan entre adultos e cativos, pero adaptadas ao galego por Isabel Cota. Ao longo de tres horas, o libreto moderniza os mitos e personaxes Disney, adaptándoos aos tempos que corren, onde as princesas e raíñas xa non son mozas en apuros á espera dun home que as rescate. Alén diso, lanza unha nítida mensaxe a prol da igualdade, o feminismo e a diversidade.

Pepiño Grilo é o encargado de introducir a trama principal, centrada na busca da desaparecida Ariel, filla de Horacio Hook e Wendy, quen fuxiu cun afamado youtubeiro, Flippy-Noxo. Esta liña argumental entrelázase coas doutros personaxes recoñecibles como Peter Pan, Aladdin, Jazmín, o Xenio ou a mesma Maléfica. O paso do tempo e as segundas oportunidades son algúns dos profundos eixes temáticos que a obra vai desenvolvendo coa aparente lixereza dos números musicais, deseñados polas coreógrafas Helena e Elisa.

Momentos inesquecibles

Os afortunados que ateigaron as catro representacións no IES e no Auditorio presenciaron escenas memorables, como os monólogos redentores protagonizados por Óscar Leone, a terapia grupal das princesas Disney ou o baile das sufragistas, cunha lembranza a mulleres senlleiras do país. Mención aparte merece o punto culminante do musical, o baile ao unísono de Hook e Peter Pan fronte ao espello, un intre cargado dunha enorme beleza e lirismo.

A comunidade educativa do centro debe estar orgullosa de remar ano tras ano na mesma dirección e coa arte por bandeira. Especialmente se é para apostar por musicais coma este, comprometidos e rabiosamente actuais, moi acaídos para estes tempos difíciles que corren aquí e polo mundo adiante.

En definitiva, o Chivite amosou novamente que é máis do que un instituto: unha gran familia, unida polo teatro, cun alumnado cheo de talento como xoia da súa coroa.