Verín inmortaliza a Begoña Caamaño cun mural colectivo

Os veciños e transeúntes que pasan estes días por diante da esquina da Avenida Luis Espada coa Rúa do Castro están sendo testemuñas da capacidade transformadora e reivindicativa da arte. Provisto unicamente con latas de pintura plástica de exterior e un arsenal de broches e pinceis, o artista Leandro Lamas, xunto cos compañeiros “Zalo” Grandade e Miguel Anxo Romero, está a transformar ao vivo e en directo varios metros de parede branca dun punto limpo nun mural cheo de cor. A súa obra sintetiza dunha simple ollada a vida e obra da malograda Begoña Caamaño, a escritora e xornalista á que se lle dedica este ano o Día das Letras Galegas.

Obra colectiva

A elaboración do mural, iniciado o luns e que se completará este mércores, é unha obra coral grazas á participación de estudantes dos sete centros de ensino da vila do Támega. Andrea Marín, titora de 6º de Primaria do Princesa de España, explica que a actividade busca “relacionar as dúas clases e fomentar o uso do idioma propio”. Do mesmo xeito, Jessica Papa, titora do mesmo curso no Amaro Refojo, destaca que o mural supón a culminación “dun traballo previo nas aulas, onde os rapaces estudaron a biografía de Begoña Caamaño, fixeron xogos e actividades”.

A xuventude, verdadeira protagonista destas tres xornadas, amósase entusiasmada por deixar a súa propia pegada na arte urbana da vila. José David Gabarri, do Princesa de España, non se mordeu a lingua ao asegurar que prefire pintar “a estar en clase”. Pola súa banda, Carla García Barja, do Amaro Refojo, presume de “pór o meu graniño de area” nesta homenaxe colectiva que xa forma parte da paisaxe visual de Verín.

Leandro Lamas: “O mellor de pintar é poder transformar unha parede branca nalgo bonito”

O artista Leandro Lamas (Narón, 1973), que ata agora non realizara un mural na provincia, estréase en Verín cun deseño que rende tributo á homenaxeada polo Día das Letras Galegas, a escritora e xornalista feminista Begoña Caamaño.

Pregunta. Como definiría o seu estilo?

Respuesta. Figurativo, colorido, as formas si que procuro que teñan un toque como a plástica galega. Inspírome en (Luis) Seoane, (Carlos) Maside, nos deseños de Sargadelos, e despois doulle o meu toque persoal.

P. Que ofrece esta actividade aos cativos que veñen participar?

R. O bonito disto é trasladar que, coa colaboración da xente, unha parede que estaba branca hai unhas horas pódese transformar rapidamente nalgo. É o máis sorprendente, sobre todo para a xente que o ve dende fóra e que di “¡Oh, pero xa ides así!” É sinxelo en parte porque, ao ser pensado para facer con nenos e nenas, busco unhas formas pois máis planas, aínda que eu despois lles dea o meu propio toque. Gústame non ter que cambiarlles despois o que fixeron e que, de aquí a uns anos, poidan dicir “eu estiven aí botando uns brochazos”.

P. Combina facer arte fóra con outras encargas no seu estudo.

R. Son cousas distintas, pero o ideal é combinalas. Así, cando vén o bo tempo e os días longos como estes, saio de Neda, vou ás vilas e estou coa xente. Ademais, case sempre veñen uns amigos a acompañarme, comemos e coñecemos o sitio.

P. Que quere transmitir co mural dedicado a Begoña Caaamaño?

R. A idea era homenaxear a Begoña Caamaño. Partindo da esquerda, a primeira figura que aparece é a súa nai contándolle un conto a Begoña na cama, adormecendo, porque vin que lle contaba contos e lía poemas cando era nena. E despois hai unha transición do mar, e entramos nun lado coa Begoña máis reivindicativa e feminista. Logo temos a Morgana, e aparece a radio aquí representada. E xa por último estaría o pracer de desfrutar da natureza e a música, por iso puxen un tocadiscos de xeito alegórico.