Punxeiro pasa de 70 a 2.000 veciños na festa da vendima

A aldea de Punxeiro, en Viana do Bolo, volveu converterse este sábado nun fervedoiro de xente e alegría coa celebración da XVII Festa da Vendima, unha cita que regresou “con máis forza e ilusión ca nunca” e que volveu consolidarse como unha das máis atractivas do sueste ourensán. O pequeno núcleo rural, que durante o ano conta con apenas setenta habitantes, viu como as súas rúas se enchían de vida, superando o milleiro de asistentes. Vianeses e visitantes chegados para a festa compartiron unha xornada na que o viño e a boa mesa foron os grandes protagonistas.

Dende as sete da tarde, a praza da aldea acolleu o pregón inaugural, preludio dunha ruta que levou aos participantes por preto dunha trintena de bodegas abertas para a ocasión. En cada parada, un festín de sabores: pinchos doces e salgados, callos, chourizo ao viño, empanada, bica, tarta de queixo e chocolate con biscoitos, todo acompañado polo protagonista da festa, o viño, rodeados do mellor ambiente. Ao longo da tarde repartíronse arredor de 1.500 litros de viño, convertendo Punxeiro nun auténtico escenario de sabor e hospitalidade.

“Máis de 2.000 persoas veñen ao percorrido polas bodegas e despois outra moita xente súmanse á noite a ver as orquestas”, explicaba Julio Couso, ao fronte da comisión organizadora, visiblemente satisfeito pola resposta do público. As charangas Caliqueños, Nova Trives e TDB puxeron o ritmo a unha tarde que medrou en intensidade a cada paso. A súa música acompañou os brindes, as risas e as conversas que se escoitaban entre as adegas e nas rúas estreitas da aldea. A Festa da Vendima é, ao tempo, un homenaxe á tradición vitivinícola local e un reencontro co sentido comunitario que define a xente de Punxeiro.

A medida que a noite avanzaba, o campo da festa converteuse no escenario central da celebración. As orquestras Grupo Assia e Panamá Band tomaron o relevo das charangas e fixeron bailar ao público ata ben entrada a madrugada, nun ambiente festivo. Un ano máis, Punxeiro demostrou que a súa Festa da Vendima é moito máis ca unha celebración popular: é símbolo de identidade e mostra que un pobo pequeno é capaz de crear algo grande.

Cuncas, pañueletas e seguir a música nas adegas: o ritual desta festa

A festa comezaba xa na entrada da aldea, onde cada participante recibe a súa cunca de barro para o viño e unha pañueleta identificativa. Con estes dous símbolos de benvida, o público integrouse no espírito da festa da vendima preparados para iniciar a ruta polas adegas.

As adegas participantes abrían como cada ano de tres en tres segundo o ritmo marcado polas charangas. As formacións musicais percorreron o pobo animando as rúas e deténdose diante de cada adega, quen abría as súas portas ao son da música. Así, o público foi avanzando entre brindes, risas e cantos, nun percorrido que se prolonga ata a noite.

En cada parada agardaba unha nova sorpresa gastronómica. Os pinchos salgados danse paso uns a outros ata chegar aos doces, que se reservan para o final, e ata un posto de gominolas que xa se fixo tradición. O resultado: unha ruta única, onde o viño, a música e a veciñanza se combinan.