O Xan de Arzúa xa coroa a Praza Maior de Allariz

Atrás quedaba a noite de verbena cando a medía mañá, os clásicos da Festa do Boi, os Zes Pereiras, comezaban unha das xornadas máis célebres dos nove días que dura a festa. Onte, a bandeira de Galicia baixou do alto do Castelo de Allariz para colocarse na Casa do Concello, acompañando ao “noso nobre, o noso fidalgo, o Xan de Arzúa”, que velará o que queda de celebracións.

A vila alaricana foi un fervedoiro de visitantes nos primeiros compases do día, porén, cando foi a quenda dos gremios de tomar as rúas, os presentes contábanse por milleiros. Co sol querendo marchar, o medio milleiro de veciños que participan no acto reuníronse ás 19,30 horas na Praza do Eiró, e, acompañados da música de De Pé Feito, emprenderon camiño cara o Campo dos Brancos.

Alí, cada gremio tomou o seu pendón, e nun arco da vella de cores formado polos propios pavillóns e os traxes dos recreacionistas, todos esperaban o momento sinalado. A habitual bandeira de Galicia que coroa o Castelo alaricano quitouse, e no seu lugar, izouse a bandeira medieval alaricana. A primeira, baixou con respectos ata o propio campo, onde os gaiteiros interpretaron o himno de Pondal e Vega, mentres o gremio dos trobadores se encargaba de soster a bandeira.

Dende alí partiron, de novo, desta volta cara a Praza Maior. Ante a mirada atenta dos visitantes que ocupaban cada recuncho do camiño que os gremios seguían, estes chegaron ao seu destino. Baixo o balcón da Casa do Concello, os gremios fóronse colocando xunto aos seus pendóns antes de cantar todos xuntos: “Aí vén o Boi!”.

Sonrisos, bailes, nervios e, especialmente, orgullo alaricano, foi o que se viviu na empedrada praza. Ao ritmo dos Zes Pereira e De Pé Feito, a troula deu paso ao acomodo do Xan de Arzúa, o fidalgo que con valentía defendeu á procesión do Corpus Cristi fronte o aldraxe dos xudeus, que hoxe, setecentos anos despois, aínda recorda e celebra Allariz. Os encargados de subir ao nobre ao balcón son os homes do sedeño, que con moito coidado e respecto o puxeron no seu sitio, coa bandeira de Galicia aos pés.

Folión dos carros

Cos deberes feitos, os veciños xa só esperaban á saída do Boi, logo da cal comezaría o folión dos carros gremiais coa “Murga Achicoria”, o peche da sesión vespertina. A nocturna, como non podía ser doutro xeito, deu paso á troula, alongando a verbena ata ben entrada a madrugada.