A bolboretiña do día | As madalenas

Púxose de moda chamarlle ás nosas vellas madalenas, xa saben ese doce de fariña, ovo, manteiga e azucre feito en cunquiñas de papel rizado ao forno, “cupcakes”, e botarlles de todo. Ben pola innovación do produto. Hai que experimentar. E se o de “pancake” facía referencia ás tixolas, este “cupcakes” transparenta esa “cup” ou “cunca” aínda que sexa de papel. Pero é preciso usar a palabra inglesa tendo nós unha vella “de noso”? Ben. Se cadra non tan nosa. Seica apareceu no século XVIII cando alá por Francia, un rei de Polonia destronado non tiña sobremesa para os seus convidados por unha indisposición do cociñeiro maior e unha moza da cociña unha tal Madelaine Paulmier improvisou, con evidente éxito, algo que lle ensinara a súa avoa na casa. Outros, din que foi cousa, tamén francesa, doutra Madelaine sen apelido coñecido, pero relacionada cos camiños de Santiago, que facía eses doces para os peregrinos en moldes como cunchas de vieiras. De aí que se difundiran moito polo norte de España. A min, tanto me ten. Gústanme as tradicionais, incluso con pingas de chocolate. Co seu vello nome. Non lles son tan espurrido que crea que haxa que diferenciar entre “cupcakes”, “madalenas” e “mouffins”, aínda que, claro, acepto que outros o fagan porqu