Javier Enériz: un ser que emitía paz dende o corazón

Javier Enériz é desas persoas que a vida che trae coa mesma dozura coa que cha leva. Compartimos momentos inesquecibles cos nosos compañeiros de Nós a Xente do Redor e fun descubrindo nel un home de gran bondade e de excepcional humanidade e sensibilidade. Eses seres que sempre queremos ter ben pertiño pois emiten a paz de quen todo o entrega dende o fondo do corazón.

Era dono de silencios que agariman e de palabras que arroupan. O escritor que nos facía paladear os fonemas e os morfemas cando nos convidaba a degustar o mellor da nosa gastronomía nos seus artigos na nosa revista. Aquela empanada que arrecendía, aquela tortilla que saciaba. Javier medraba no tempo. Todo canto nos compartiu foi agradable e amable. Á súa imaxe e semellanza.

Nunca chegou só. Con el viña a incondicional Isabel que entre o público observaba e admiraba o discurso do seu home como se fora o seu alumno avantaxado e conseguirá un 10 na redacción. Esa complicidade de dous que se aman debuxa un sorriso único, ese que nace de horas e horas no mesmo camiño.

Ímoste botar en falta, noso querido Javier. Mais todo o compartido é noso para sempre. Coa mesma calor que nos deches seguiremos recordando o teu nome coma se nunca te foras. Dende o alén escoita gozoso cada nova presentación, cada poema de amor, de loito e luz, porque aínda que lonxano, a túa alma brilla na túa Xente do Redor, estes teus irmáns a quen abrigaches tantas veces no teu peito amoroso.