Meu papá

Papá de vento. Música anxelical e verso nas noites brancas.

Túa man na miña, apretando, mirando ós ollos, meniña-espello.

Caricia alada, onda e misterio, neste mar bravo que roxe dentro.

Bicas, etéreo, con sortilexios, artes e enredos. Tocas e cantas.

Non ten fronteiras o pensamento...

Falas lonxano sen voz nin tempo.

Sempre es o faro no errante berro.

Meu papaciño, meu bebé-vello

fun túa nai, sendo a túa filla, meu compañeiro.

Fun a túa man, fun o teu pé.

Fun o teu credo.

Fun a túa nena e ti o meu neno.