Morrer de pracer

Overán é tamén unha época onde o maior tempo libre permítenos recuperar películas ou series estreadas ao longo do ano. Dying for Sex, estreada hai dous meses en Disney +, é unha dela. A serie está libremente inspirada na historia de Molly Kochan, unha muller con diagnóstico de cáncer terminal que ía contando a súa vida nun célebre podcast xunto con Nikki Boyer. En vez de resignarse ao seu destino, Molly decidiu emprender unha última aventura cara ao seu autodecubrimento sexual e deitouse con máis de 200 homes.

Dying for Sex non é un biopic ao uso. Molly, a protagonista da serie, é mais ben un personaxe construído sobre o legado de Kochan. Os 8 capítulos contan as vivencias dunha muller que estivo 15 anos sen ter un orgasmo. E que decide deixar ao seu marido despois de recibir a noticia do seu cáncer, para explorar os seus desexos sexuais. Durante o tempo que lles queda – non é moito – decide aventurarse en territorios descoñecidos sen prexuízos, deixándose guiar polo seu instinto...

A pesar das premisas, non estamos diante dunha serie construída sobre unha acumulación de anécdotas sobre o sexo ou amantes ocasionais. Dying for Sex é máis ben unha obra sobre o autotescubrimento persoal cun punto de vista feminista. É unha dramedia escura e divertida á vez, onde eros e thanatos se dan a man. O guión, escrito por Elizabeth Meriwether e Kim Rosenstock, se burla de todo: da masturbación, dos enfermos de cancro que non aceptan o estadio catro, dos novísimos xoguetes eróticos, da masculinidade tóxica… Pero máis aló das risas, é unha serie que ten unha mirada transparente e consegue relatar situacións moi dramáticas sen perder a vitalidade. Fálase da sexualidade e da decadencia física con honestidade, de forma directa e moi visceral.

Visualmente, Dying for Sex mantense enfocada sobre os personaxes. Michelle Williams regálanos unha interpretación chea de matices. A actriz ten unha verdadeira capacidade de transmitir emociones alegres e dolorosas transitando dunhas as outras en espazos de segundos. A súa amiga Nikki (Jenny Slate), que poderíamos definir a coprotagonista da serie, é tamén outro personaxe imprescindible da serie. Porque Dying for Sex non é só unha serie sobre a liberación sexual, tamén é unha gran oda á amizade e ao amor incondicional. Nikki queda ao lado da amiga, apóiaa durante o proceso da súa enfermidade así como no seu percorrido de autodescubrimento sexual, sen prexuízos, sen xulgala.

Dos outros personaxes que orbitan arredor de Molly lembramos a súa nai (Sissy Spacek), o seu veciño (Rob Delaney) ou o Dr. Pankowitz (David Rasche) que tamén teñen un certo peso dentro da serie.

Unha última consideración a marxe: Dying for Sex trata temas universais pero desde o enfoque do primeiro mundo, desde o punto de vista dun estrato social americano culto e medio alto. De feito, na serie o sistema médico parece idílico. E unha situación bastante lonxe de ser realidade pola gran maioría da poboación estadounidense. No ben e no mal, Dying for sex céntrase exclusivamente nos individuos e nas súas decisións particulares. E nisto sí, nótase que é unha produción ‘star and stripes’ de Disney.