O teatro da vida

Resoan aínda no Teatro Principal os aplausos dedicados polo público asistente ás representacións da “Metamorfose”, que Sarabela puxo en escea nos últimos tres días. Foi un recoñecemento á calidade interpretativa dando vida á celebérrima obra de Kafka, aínda que tamén unha chiscadela ao que representa a dilatada traxectoria do grupo ourensán e o que aporta ao noso acervo cultural. O incienso popular recólleno esta vez Fernando Dacosta, Fina Calleja, Sabela Gaego, Elena Seijo e Fernando González, pero detrás do proxecto que representan hai máis, porque Sarabela é unha compañía teatral, pero o seu proxecto vai moito máis alá.

Este fito foi un de outros, antes e despois, que situaron a Sarabela no cumio do teatro en galego que -oh, paradoxo¡-, chocou de fronte co apagón cultural decretado polo concello de Ourense, laminando toda cuanta manifestación ou expresión artística que contase con respaldo municipal

Dende que en 1980 Ánxeles Cuña asumira o manexo dos fíos desta gran idea na que deveu Sarabela, que foi medrando ao longo e ao ancho, con obras de vangarda, a sua visión escénica de clásicos do xénero ou a multipremiada adaptación de iconos da produción literaria, como as decimonónicas andanzas de O Castizo, O Bocas e O Milhomes, xunto coa inesquecible Socorrito na Esmorga de Blanco Amor. Este fito foi un de outros, antes e despois, que situaron a Sarabela no cumio do teatro en galego que -oh, paradoxo¡-, chocou de fronte co apagón cultural decretado polo concello de Ourense, laminando toda cuanta manifestación ou expresión artística que contase con respaldo municipal. E aí estamos, no deserto creativo e co Auditorio pechado a cal e canto.

A decisión supuxo para Sarabela, como para outros colectivos, un atranco pero tamén un acicate que os levou a superarse ata a metamorfose que os situará en poucos días abrindo a programación da temporada do teatro La Abadía de Madrid -palabras maiores¡-, con trece xornadas seguidas representando “O dragón de ouro”, cunha sesión en galego incluída. Por contextualizar, é un dos referentes nas artes escénicas e por alí pasan montaxes liderados polos máis grandes da escea española e europea. O primeiro director foi José Luis Gómez e hoxe está guiada por Juan Mayorga (dramaturgo, Premio Nacional de Teatro, Premio Nacional de Literatura Dramática, Premio Princesa de Asturias e membro da Real Academia Española).

Chegar alí é pór unha pica en Flandes que suporá un antes e un despois para a compañía ourensá. E como detrás de cada montaxe hai moito traballo, mentras saborean este soño quentan motores para presentarse antes de fin de ano en Valencia. É o flash inequívoco de que a proxección do talento e capacidade do elenco de extraordinarios actores incardinados na experiencia Sarabela abarca xa a toda a xeografía española onde, curiosamente, sí interesa o que eiquí se ignora ou despreza neste teatro da vida.