A estudio o galego do cemiterio de Córgomo en Vilamartín

Palabra e Memoria estuda o patrimonio documental que lle entregou un valdeorrés, Lucio Santalla Quiroga, sobre o emprego do galego no cemiterio de Córgomo (Vilamartín), pobo natal de Florencio Delgado Gurriarán (1903-1987). O grupo de traballo está formado por un centenar de persoas que percorre Galicia visualizando camposantos e que xa recolleu información de case 60.000 familias.

“O optometrista Lucio Santalla Quiroga, da Fundación Florencio Delgado Gurriarán, tamén se uniu á ‘selección galega de visualización’ e con libreta, bolígrafo e teléfono, realizou un ‘paseo investigador’ polo cemiterio de Córgomo. Neste caso, o seu obxectivo era visualizar os epitafios, facer recollida dos máis chamativos e plasmar a información nun breve informe”, comentaron en Palabra e Memoria.

O estudo aínda está sin rematar, mais xa confirma que “o distanciamento entre as expresións oral e escrita redúcese cada vez máis. O conxunto da sociedade está avanzando no uso do galego escrito”, afirmaron fontes do colectivo. Engadiron que palabras como muller, home, fillos ou netos son cada vez máis no século XXI.

O galego entrou no cemiterio de Córgomo en 1983, e tivo continuidade en 1985 e ao final do século XX. “A partir do ano 2000, o ritmo de incremento está sendo cada vez maior”. Os datos de Lucio Santalla reflexan unha porcentaxe inferior á rexistrada por Noela Broz en Viana do Bolo, mais por encima da media galega do 5 %. De 118 familias, 9 deron paso e usaron o galego “con textos de alto valor literario” como: “Xamais estarei baixo terra sen o vento da liberdade”, “O teu amor fainos estar xuntos e sentir as túas apertas” ou “Quedan en nós o teu agarimo, a túa ledicia e as túas cancións”.