A veciñanza de Veigas de Camba revive a súa memoria asolagada

ENCORO DAS PORTAS

Os veciños de Veigas de Camba (Vilariño de Conso,) abandonaron en 1974 a aldea que, pouco despois, quedou asolagada polo encoro das Portas, e que centrou unha xornada do Consello da Cultura Galega

Nieves Amado, Melisa Macía, Fernando Serrulla e Rosario Álvarez.
Nieves Amado, Melisa Macía, Fernando Serrulla e Rosario Álvarez. | Consello da Cultura Galega

O asolagamento de Veigas de Camba, en Vilariño de Conso, foi o eixe temático de “A memoria asolagada: Veigas de Camba e a Lama no encoro das Portas”, unha xornada organizada pola sección de Patrimonio e Bens Culturais do Consello da Cultura Galega e coordinada pola arqueóloga Nieves Amado, que se celebrou o domingo.

Pola mañá tivo lugar unha visita pola Serra Seca que culminou na Venda da Capela, onde a alcaldesa de Vilariño de Conso, Melisa Macía, inaugurou un panel que sinala a situación da aldea desaparecida e ofrece información sobre a súa historia e relación co encoro.

Nos relatorios da tarde, na Casa da Viúva da Gudiña, José María Pérez destacou as características técnicas do encoro das Portas, o segundo máis grande de Galicia. De seguido, Nieves Amado abordou o patrimonio cultural e elementos asolagados, e as construcións nas que viviron os 4.000 traballadores que construíron o encoro.

Por último, Fernando Serrulla abordou o proceso xudicial da veciñanza, e explicou que “foron expropiados e perderon a propiedade do monte, converténdose nunha trampa para eles”.

A xornada concluíu cos testemuños, experiencias e recordos dos veciños das comunidades desprazadas pola construción do encoro. Lembraron a vida no lugar, como refixeron as súas vidas e como se continúan a xuntar na Venda da Capela, onde se ergueu unha ermida na que celebrar cada 7 de setembro o seu patrón: o San Martiño.

Contenido patrocinado

stats