Antonio Nespereira
PERDÓN POR LA MOLESTIA
Mi madre y el cuco, y otras aves
Hai poucos días tiven a oportunidade de conversar cunha persoa que leva na vida pública máis de 20 anos. Dicíame que vivimos nunha sociedade moi complexa. Supoño que debido a diversidade de pensamentos, ideas e comportamentos, neglixencias, estafas, corrupción e mil circunstancias, esta sociedade sofre un retroceso cara unha radicalización, no peor sentido do termo, e está a manifestarse claramente nos rexímenes democráticos, votando a partidos de estrema dereita. Chega con ollar para Brasil sen perder a vista a Francia e Alemaña. Os estremos podemos ubicalos dentro da intolerancia e a falta de consenso cos demais. Actualmente fálase de diálogo sen chegar a acordos, e aínda menos de consenso, polo que todo apunta a que ninguén goza da humildade precisa para ceder ante as teses do oposto, aínda que os obxectivos sexan semellantes.
É constatable que cando unha sociedade é moi numerosa, é imposible agradar a todos, pero sería desexabel que tivese unha educación orientada á formación crítica dos individuos. Saber pensar é saber elexir e para eso damos de novo a benvida á filosofía. Deste modo criticamos con dureza á nosa sociedade, esquecendo que tamén formamos parte dela e influímos nela, positivamente ou negativamente, tendo todos nós un rol importante. O mesmo acontece nos Centros Educativos. Loitar contra uns modelos continxentes que nos entran polos sentidos, é moi complexo.
Non podo esquecer un anuncio de televisión no que aparecen varias persoas baleirando nas súas cestas de compra, algunhas das liñas dun supermercado sen mirar o que están a mercar. Anuncian até un 80% de desconto nos produtos. Tanto ten o que se queira mercar ou se precise, xa que o obxectivo é encherse de cousas para á casa. Alá van todos os consellos que lle damos aos alumnos!, cando insistimos que o importante non está en ter moitas cousas senón en ser bós cidadáns.
Os valores da amizade e a xenerosidade cadaquén enténdeos segundo lle convén e teño topado víboras, que ao non poder morder, cheos de retranca e orgullo, pasan a definir como valores sociais positivos, aqueles que eles mesmos practican, como é o caso do consumo compulsivo. Dín que así moverase mellor a economía no futuro. Por fortuna, estos xa non anuncian nada. Ninguén acredita neles. Pero, algo sempre queda.
Contenido patrocinado
También te puede interesar
Antonio Nespereira
PERDÓN POR LA MOLESTIA
Mi madre y el cuco, y otras aves
Lalo Pavón
O AFIADOR
As competencias de Díaz
Maribel Outeiriño
TRIBUNA
Recordando el San Lázaro con Don Ramón Otero Pedrayo
Jorge Vázquez
SENDA 0011
El futuro de nuestros negocios no espera: la IA ya está aquí
Lo último
DECLARACIONES POST PARTIDO
Dani Llácer, entrenador del Ourense CF: “Pusimos el modo superviviente”
PLANES EN OURENSE
Agenda | ¿Qué hacer en Ourense hoy, domingo 22 de marzo?