As competencias de Díaz

Pasou a gran cita anual dos Oscars que recoñece os mellores traballos do último ano dentro do mundo do cinema e, desafortunadamente, sen pena nin gloria para Oliver Laxe e Sirat, a sua última obra laureada en moitos outros certames, aínda que o conseguido, xunto co éxito de taquilla, lle abriralle portas para outros proxectos cos que agrandar o seu bagaxe creativo. Como ben afirmaba o propio Laxe pouco antes da gala de entrega da emblemática estatuiña ás películas galardoadas, o premio para o seu traballo estaba conseguido de antemán. Seguro que a nominación para competir foi máis do que imaxinara antes de botar a andar o proxecto.

O cineasta galego, que xa conseguira apoio institucional en Galicia e Madrid para facer realidade Sirat, contou tamén -xunto con todo o equipo- con respaldo oficial na fastuosa gala vespertina de Hollywood. Por alí andaron o conselleiro de Cultura, José López Campos, e a vicepresidenta segunda e ministra de Traballo, tamén galega, Yolanda Díaz, así como membros dos seus respectivos equipos.

Yolanda Díaz ten todo o dereito de viaxar a onde sexa para apoiar ao cine español. Se o fai como cinéfila ou como amiga do cineasta galego, debería pagar do seu peto o desprazamento; se o fai como vicepresidenta por delegación do presidente, o acompañante acaído era o ministro de Cultura

Xustamente o desprazamento desta última levantou polvareda política despois de que se publicara que o fixo en clase preferente (popularmente business), que elevaría o seu billete por enriba dos sete mil euros, aos que hai que sumar os das duas persoas que a acompañaron. Logo, tamén, foi cuestionada por facelo en razón do seu cargo (vicepresidenta segunda do Goberno ou ministra de Traballo), que non parece o máis acaido para un evento cultural.

Yolanda Díaz ten todo o dereito de viaxar a onde sexa para apoiar ao cine español. Se o fai como cinéfila ou como amiga do cineasta galego, debería pagar do seu peto o desprazamento; se o fai como vicepresidenta por delegación do presidente, o acompañante acaído era o ministro de Cultura (a non ser que deixase comisionado a Urtasun para discutir con patronal e os sindicatos a suba dos soldos. Ó mellor é unha idea unha hipotética futura remodelación do Executivo).

Díaz defendeuse no Congreso sinalando que esa mesma viaxe fixérona no seu día Rodrigo Rato e Mariano Rajoy. Certo, pero cun pequeno matiz: Rato era vicepresidente primeiro (tamén rutilante mago da economía baixo o mando de Aznar, cando aínda non se sabía que empregaba os ocos libres en argallar falcatruadas), e acompañábao Rajoy, que era ministro de Cultura.

En todo caso, atendendo á traxectoria oficial de Yolanda Díaz, igual Oliver Laxe debía ter coidado, pola tendencia a esvaerse dos proxectos nos que ela andou. Ogallá que non, pois o lugués ten a seu favor un horizonte favorable que co talento e capacidade demostrados, pode seguir dando alegrías ao cine e a Galicia.