O camiño verdadeiro e vivo

“Eu son o camiño, a verdade e a vida:

ninguén chega onda o Pai máis ca por min”

(Evanxeo segundo Xoán 14:6)

Alguén dixo unha vez que se non imos a ningunha parte, calquera camiño nos vale. É difícil expresalo mellor, porque se non coñecemos a razón pola que vivimos, como vivimos, ou non sabemos por que facemos o que facemos, a verdade é que a nosa vida non paga moito a pena. Vivimos nunha sociedade que establece metas e obxectivos a onde chegar, pero que non sabe por onde vai nin como chegar a onde quere. Ese é un dos nosos problemas. 

Con El, a vida sempre é emocionante

De súpeto escoitamos as palabras de Xesús dicindo: “Eu son o camiño” isto sóanos completamente diferente, porque non nos fala de onde hai que chegar, senón que nos di que o importante é o camiño, o día a día, o lugar polo que transitamos, a compañía que levamos con nós.

Porque cando o Señor É o noso camiño, non soamente sabemos que imos chegar con ben, senón que aprendemos a gozar de cada detalle do sendeiro. Con El, a vida sempre é emocionante.