“Por cuatro perras”

Unha das mellores series de animación para adultos europea, creada por Zerocalcare, volveu a Netflix cunha nova tempada: 8 capítulos, cada un cunha duración que varía entre os 24 e os 44 minutos, inspirados sobre os cómics do ilustrador contemporáneo máis celebre de Italia. Para quen non viu as primeiras dúas entregas, “Cortar por la línea de puntos” (2019) e “Este mundo no me hará mala persona” (2023) hai que dar unhas coordinadas. Zero –o alter ego animado do seu autor- é un non-mozo do barrio romano de Tor Vergata que ten un armadillo por subconsciente e reflexiona intensamente, mesturando humor negro e poesía, sobre a súa traxectoria vital. A serie, ambientada na periferia romana onde se fala en rigoroso ‘romanesco’, deixou atrás un éxito sen precedentes. Especialmente en Italia foron un verdadeiro fenómeno social. Ata o punto que, para ver o avance da anterior tempada, “Este mundo no me hará mala persona”, cinco mil persoas puxéronse na cola dun multicine na periferia de Roma.

A trama de “Por cuatro perras” céntrase sobre Jabalí (Cinghiale) un dos amigos de Zero, que se mete en graves problemas coa mafia local

Zerocalcare –nome artístico de Michele Rech- converteuse no portavoz involuntario dunha enteira xeración desencantada, indignada, crecida coa televisión analóxica de Berlusconi e que, chegada aos corenta anos, malvive coleccionando un traballo mal pagado detrás doutro. Todo o que pasa nas novelas gráficas do autor é bastante autobiográfico. Ao mesmo tempo, Zerocalcare é un artista que mantén unha forte implicación cos movementos políticos e sociais do seu país. Se “Este mundo no me hará mala persona” tocaba temas como a educación, o consumo das drogas e o novo fascismo, “Por cuatro perras” explora as relacións tóxicas, o acoso escolar, o peso da ambición e do éxito, e redefine os seus personaxes baixo un enfoque máis desencantado. Quizais sexa o traballo máis amargo –outros dirían ‘maduro’– de Zerocalcare onde o autor intenta pechar unha triloxía coa amizade como tema de fondo.

A trama de “Por cuatro perras” céntrase sobre Jabalí (Cinghiale) un dos amigos de Zero, que se mete en graves problemas coa mafia local, obrigando os seus amigos a idear un plan par salvalo. Paralelamente atopamos Esmeralda, unha muller vítima de abuso e violencia e que funciona a nivel narrativo para explorar o tema das relacións tóxicas. Nalgún momento a serie convértese nun noir pero non del todo resolto. O humor segue presente aínda que nesta nova entrega a comedia ten un punto máis sombrío, incluso deprimente.

Zerocalcare ademais de ser o creador, o guionista e o principal dobrador da serie –pon a voz ao protagonista e a case todos os personaxes da serie –é afeccionado á música. Encargouse persoalmente de escoller unha banda sonora moi variada, unha viaxe sonora entre o pop-rock e o indie italiano. Hai temas orixinais de Giancane –habitual colaborador de Zerocalcare - ou clásicos como “Love Will Tear Us Apart” de Joy Division ou “Torn” de Natalie Imbruglia. Cada un elixirá a súa tempada preferida desta serie de animación imprescindible. Para min segue sendo a segunda, aínda que esta última ten un nivel moi alto e os últimos dous capítulos de “Cortar por la línea de puntos” sempre quedarán para o recordo.