Do rei e do individualismo na sociedade

Moito cambiou a nosa sociedade e, por extensión, o mundo dende a efeméride do 23F. Naqueles anos non tiñamos os medios de comunicación nin os teléfonos intelixentes que hoxe camiñan con nós, e tampouco existían as redes sociais nin se falaba da intelixencia artificial.

Nestes días, por mor dos corenta e pico de anos da asonada de Tejero, moito se fala de si o rei Xoan Carlos fixo aquelo ou o outro para parar o golpe. De que si estaba a favor do asunto, de que sabía o que acontecía nos cuarteis ou que el era cómplice da asonada. Eu teño moi claro que si el apoiara o golpe militar, ós partidos políticos non lle quedaba outra que loitar pola República, pois unha ditadura na sociedade do momento non sei se a aguantaría moito tempo. Á monarquía pasaríalle igual co que lle aconteceu o seu cuñado Constantino en Grecia: iría ó exilio. Non foi así, polo que como estamos noutra tesitura ben distinta, e a democracia que temos, cos seus defectos, sigue de momento viva, falaremos do presente. Si, doutra sociedade moi distinta e mellor ca daqueles anos. Con todo, moitos dos que apoian esa linguaxe incendiaria e antisistema da extrema dereita, que fala de pórlle unha bomba a TVE e outras barbaridades, deberan ollar ó que anda a facer o Milei na Arxentina. Iso podería darlles unha idea do que pode acontecer se chegan ó poder os que eso berran.

Na sociedade, dende a data sinalada, percibo un presente, un tempo cada día menos sensibel e máis individualista

Na sociedade, dende a data sinalada, percibo un presente, un tempo cada día menos sensibel e máis individualista. O “sé tú” prendeu na maioría da xente máis moza, e esa forma de ver a vida individualmente e pensar que así se é mais feliz está a favorecer que os donos das grandes redes sociais e outros medios poderosos nos inculquen unha maneira de pensar e de actuar como se foramos masa manipulabel que se manexa ó antollo e comenencia dos seus interese económicos. Se a sociedade dos anos oitenta era máis solidaria, a de hoxe, polo menos nunha gran parte, é menos sensibel e máis individualista ca daqueles anos. Polo tanto, máis débil e sinxela de manexar. E as forzas políticas, con moi poucas excepcións, viven engoumadas mirándose a si mesmas e pechadas nun egocentrismo que non augura nada bo. A xuventude non participa nos movementos culturais nin no asociacionismo de base, como son os entes veciñais e culturais. Pensan que todo o acadado, o que temos hoxe e desfrutamos, caeu do ceo e que nos veu dado sen esforzo. E hoxe vive máis pendente do díxome díxome, das redes sociais e do que din os youtubers que de informarse con veracidade. Esa mocidade, nunha grande parte, renunciou ás loitas por unha vida mellor e vive para a festa pola festa. Traga co que lle poñen en moitos programas lixo e danlle veracidade a trolas sen saber que os están a manipular. E como nesas redes circula moito bulo, media verdade e mentiras así van as cousas. En fin, a sociedade do momento no é a de hai corenta e pico de anos. Para moitos, é moito máis influenciabel e menos solidaria que aquela que quedou atrás. E o rei salvou a coroa, pois se apoiara o golpe hoxe estaría no exilio e o Estado noutra tesitura ben distinta.