Etarras!

Un xa está afeito a escoitar os excesos, burradas e exabruptos do alcalde desta cidade. Por tal razón xa non me sorprendese o que acontece no Concello de Ourense. Gonzalo móvese moi ben no seu terreo, ou sexa, na verborrea populacheira e no lodo. Ás veces penso que o fai aposta e que o provoca, pois é a súa forma de camiñar pola vida. A provocación ven sendo a mellor arma de defensa que ten. Ademais, el entende que o Concello é a súa tenda particular e nela fai o que lle peta, pois os outros nove asenten porque vailles ben. Así que a desfrutar mentres dure esta viaxe a ningures. E os demais grupos, ate semella que algún rille as grazas, pois primeiro aprobáronlle modificacións de creto, cando el estando na oposición trataba a todos como se fosen uns parvos ou ineptos e votaba sempre en contra delas.

Pois ben, no último pleno quedouse no salón xunto cós seus. Os demais fuxiron cabreados pois chamoulle etarras ós do BNG e tamén os populares, e, por extensión, terroristas. Ben sei que este señor pode dicir o que lle pete que a cidadanía xa non se asusta e percibe o asunto con frases que o xustifican: é un arroutado, que lle imos facer.

O certo do asunto é que a día de hoxe, tendo ás portas as municipais do 2027, a oposición, e sobor de todo os populares que o puxeron na alcaldía e que lle sacaron as castañas do lume moitas veces, xunto cós do PSOE que lle axudaron incluso nos recentes presupostos, hoxe camiñan un tanto desnortados, pois lembran o dito: “O que con rapaces de acosta...”, xa vostedes intúen o final do refrán. Pois ben, estes que saíron cabreados do salón de plenos seica se xuntaran para falar. E digo eu, de que? Non viran agora coa ocorrencia de facer unha moción de censura?

Esta comedia lémbrame un dos contos do conde Lucanor a Patronio. Si, aquel home que casou cunha muller moi brava e para facerse valer matou o can e a un cabalo. Mais, como non soubo imporse ó comezo, todo aquelo non valeu de nada. Xa sei que é un conto que, a día de hoxe, se consideraría machista, mais como exemplo pode valer, dado que houbo un tempo no que todos os que hoxe son oposición puideron arredar da alcaldía a Jácome e non foron capaces, uns por pedir o imposible e outros por non facer a política e poñer na alcaldía a outra persoa.

Na política, aínda que a xente é soberana cando elixe, os erros dos que o puxeron na cadeira de mando e os que por mor de manterse no poder pactaron con DO, pagámolos todos a medias. Isto que é así lévame a pensar, ou mellor a intuír, que tristeiro futuro lle espera ó Concello de Ourense despois do mes de maio do vindeiro ano. Claro, a non ser que os cidadáns dean un xiro copernicano para tentar endereitar e recompoñer a decencia nunha institución onde, por desgracia, todo camiña mal ou moi mal.

O insulto nas institucións xa se normalizou, os berros son norma nos plenos, non se discuten propostas serías e esas xuntanzas semellan discusións de bar de copas. Mentres, o que lle importa ós cidadáns de Ourense pasa a un segundo plano ou evítase aposta. Malo cando só se acorda un da oposición para pagar os pufos e as obras e servizos que se adxudicaron sen ter partida orzamentaria. Eso sona a chantaxe, como dixo o Sr. Seara. En fin, tristeiro futuro lle espera nas próximas eleccións municipais a esta cidade. E se non, ó tempo.