A Galicia da excelencia

Cando falamos de Galicia, referímonos a unha terra que converte os seus recursos, a súa tradición e maila súa experiencia, nunha fonte de riqueza e oportunidades. Eu penso que poucos eidos económicos galegos reflicten mellor esta afirmación que o sector agroalimentario; de xeito especial, o amparado por selos de calidade diferenciada.

Consonte a isto, se existe un ámbito no que Galicia construíu unha identidade propia e diferenciada -eu falaría dun verdadeiro concepto alimentario de país-, é o da produción amparada polas trinta e seis entidades oficiais de calidade que posuímos na nosa terra. Eis a “Galicia da excelencia”, un concepto vivo e real, afastado da abstracción, que se expresa cada día no traballo de milleiros de gandeiros, agricultores, viticultores, transformadores e outros profesionais que apostan por ofrecer produtos senlleiros, recoñecíbeis e ligados ó noso territorio. Todos eles fan que este sector constitúa un dos nosos principais motores económicos posto que xera máis de cen mil empregos, contribúe de maneira decisiva ó PIB e consolida unha importante presenza galega nos mercados nacionais e internacionais.

A este respecto, as denominacións de orixe, as indicacións xeográficas protexidas, a produción ecolóxica -ligados á Artesanía Alimentaria ou a marca icónica Galicia Calidade-, representan moito máis ca simples distintivos comerciais. Constitúen unha garantía de autenticidade, de trazabilidade e de compromiso cun modelo produtivo que aposta polo valor engadido fronte á estandarización. Lembremos que detrás de cada botella de viño, dunha peza de queixo, dun quilogramo de carne certificada ou de cada tarro de mel, hai capitais investidos, proxectos e ilusións de vida; mais tamén -non o esquezamos-, existe unha historia de esforzo, de coñecemento, de respecto polo territorio e unha vontade expresa de preservar aquilo que nos fai diferentes, converténdoo nunha vantaxe competitiva.

Por iso, co gallo de consolida-los avances acadados durante os últimos anos, é imprescindíbel reforza-las políticas públicas orientadas á mellora da gobernanza dos consellos reguladores, ó apoio ós produtores e ós investimentos en promoción dos produtos.

O sector vitivinícola, con cinco denominacións de orixe e outras tantas indicacións xeográficas protexidas -a metade en Ourense-, a Ternera Galega, o Mel de Galicia ou os nosos queixos, encabezados pola DOP Arzúa-Ulloa, demostran a fortaleza do modelo galego ó tempo que nos sitúan coma un territorio recoñecido pola excelencia das súas producións. Porén, a súa relevancia non se limita ós resultados económicos xa que o seu impacto acada dimensións moito máis profundas: contribúe a fixar poboación no rural, favorece a incorporación de novas explotacións, fortalece as economías locais e axuda a preservar unha paisaxe cicelada con mimo durante xeracións.

Nun intre histórico no que os consumidores demandan máis información sobre a orixe dos alimentos, os métodos de produción e a sustentabilidade dos procesos, os selos de calidade diferenciada representan unha resposta eficiente a esas novas esixencias do mercado. Por iso, co gallo de consolida-los avances acadados durante os últimos anos, é imprescindíbel reforza-las políticas públicas orientadas á mellora da gobernanza dos consellos reguladores, ó apoio ós produtores e ós investimentos en promoción dos produtos.

Para seguir avanzando, Galicia dispón dunha estratexia sólida, dotada con case dez millóns de euros para o ano 2026, que non busca só incrementa-las vendas ou abrir novos mercados, senón tamén reforza-lo prestixio dunha sona colectiva construída ó longo de décadas. Por que, cando defendemos os produtos galegos de calidade diferenciada, non só defendemos unha actividade económica: protexemos un xeito de entende-lo territorio, a forma senlleira dunha cultura propia e unha maneira de crear riqueza a partir da tradición produtiva.

Esa é, en resumo, a “Galicia da excelencia”: un país que compite desde a calidade, que medra desde a autenticidade e que constrúe o seu futuro apoiándose na capacidade da súa xente para transforma-lo propio en extraordinario.