Galiza sen límites

Galiza é un país que ten todo para saír adiante, para gañar un futuro de emprego, prosperidade e benestar. Temos recursos materiais e ambientais, somos un pobo traballador e solvente, temos talento para innovar, avanzar e ser referencia en moitos ámbitos nos que contamos con vantaxes competitivas e posición privilexiada.

Fáltanos unha cuestión fundamental, poñer todo ese capital e recursos ao noso servizo, facer que xeren riqueza e emprego aquí; gañar capacidade para decidir nos nosos asuntos e tomar decisións ao noso favor. Para poder, con autogoberno real, desenvolver toda a potencia que temos como pobo e avanzar cara un novo status político.

Precisamos un cambio real e cada vez máis galegos e galegas constatan que a ferramenta de cambio real é un BNG que non se pon límites e que quere liderar un futuro mellor para Galiza. Somos a alternativa política a un goberno do PP que pon escusas, escapa dos problemas buscando culpábeis e dedica máis esforzos a facer de oposición da oposición que en aportar solucións. Precisamos un goberno que teña a súa cabeza e o seu corazón en Galiza, como facemos desde o BNG exercendo de auténtico goberno alternativo, porque non nos limitamos a criticar o que está mal, senón que a cada crítica poñemos unha proposta de solución sobre a mesa.

Nese novo escenario, Galiza debe ser protagonista e xogar coas súas cartas, sen ataduras.

É a maneira de facer política útil, política con maiúsculas, sobre todo cando vivimos unha época de cambios acelerados, de choque de trens entre Estados Unidos e China, que pon en evidencia a necesidade de recuperar capacidade produtiva, na que a seguridade enerxética e alimentaria deixaron de ser conceptos teóricos para se converteren en prioridades políticas. A revolución da intelixencia artificial e da dixitalización abre enormes oportunidades, pero tamén riscos para quen quede atrás.

Nese novo escenario, Galiza debe ser protagonista e xogar coas súas cartas, sen ataduras. Temos enerxía renovable, posición atlántica estratéxica, innovación, capacidade de desenvolvemento na industria, no mar, no forestal e no agro, coñecemento científico e unha xeración de mozos e mozas extraordinariamente preparada. Temos unha identidade forte que nunca foi un límite, senón unha forma singular de estar e contribuír ao mundo.

Cada 25 de xullo, Día da Patria Galega, danos a oportunidade de preguntarnos que país queremos ser, sobre todo neste momento no que o mundo está cambiando a unha velocidade inédita, colocando no centro do debate cuestión tan importantes como a soberanía industrial, a autonomía enerxética ou a tecnoloxía propia para evitar depender doutros, porque iso ten un alto custe.

Poucos territorios europeos reúnen tantas fortalezas como Galiza, porque partimos dunha situación privilexiada, a que nos da ter recursos naturais, capacidade industrial, universidades de prestixio, centros de investigación, un sector primario potencialmente moi competitivo, empresas innovadoras, talento recoñecido dentro e fóra e unha sociedade aberta, formada e comprometida.

Pero seguimos ocupando un lugar dependente nas decisións que afectan ao noso futuro: Exportamos electricidade pero pagamos unha factura máis cara da que nos corresponde; xeramos riqueza que marcha para fóra; perdemos mocidade porque non sempre atopan aquí as oportunidades que merecen; e vemos como decisións fundamentais continúan tomándose a centos de quilómetros de onde producen os seus efectos.

Hoxe Galiza continúa sufrindo decisións do Estado que a prexudican: un financiamento insuficiente, infraestruturas demoradas, competencias estatutarias aínda sen transferir ou unha política enerxética que non recoñece o esforzo dun país produtor como o noso. Esa discriminación existe coa complicidade dun goberno do PP que durante dezasete anos en lugar de ser parte da solución é parte do problema desa discriminación, porque non está do lado do autogoberno real senón do lado do centralismo madrileño que tan letal resulta para os intereses dos galegos e das galegas.

En vez de defender Galiza, optou demasiadas veces por antepoñer os intereses do seu partido aos intereses do País, cun goberno de Rueda que practica a submisión ao PP de Madrid, demostrando unha mansedume impropia do cargo que ostenta. Por iso é o momento de facerse valer, e iso significa reclamar un financiamento xusto, completar as competencias pendentes do Estatuto e avanzar cara un novo status político de nación para aproveitar a nosa capacidade enerxética para favorecer ás familias e ás empresas galegas, apostar pola innovación, pola ciencia, pola lingua e pola cultura como factores de desenvolvemento, e garantir que os recursos naturais xeren emprego e prosperidade aquí.

Porque a cuestión xa non é se Galiza pode. Claro que pode! O BNG leva anos defendendo esa idea cunha convicción cada vez máis compartida pola sociedade galega: querer máis Galiza para vivir mellor.

Temos que seguir avanzando, escribindo novos capítulos con liberdade, sen imitacións, sen tutelas, nese camiño cara a Galiza soberana e dona de si que todos e todas queremos, con orgullo e con humildade, cun sorriso e sen escatimar esforzo, traballo e talento para construír a Galiza en grande que queremos e que nos merecemos. Nesa dirección traballa o BNG, este Día da Patria de 2026 e sempre.