A manipulación das masas

Vivimos dende hai moitos anos en democracia e aínda que esta nunca esta é perfecta, pois sempre hai chatas e xentes que din que isto é unha ditadura, o certo é que podemos estar orgullosos de desfrutar de moitas liberdades das que, os máis maiores, non gozamos antes da transición de 1976. Máis pensando ben, o réxime democrático ten moitas debilidades, pois permítelles ós que loitan contra a democracia ter unha serie de vantaxes que nas ditaduras eles lles prohiben ó conxunto dos cidadáns. Nestes últimos tempos están a chegar ó poder persoas que por teren moita labia dinlle ós cidadáns o que eles queren ouvir; prometen o imposibel, aínda que despois todo o que fan deixa ás claras que o que comprometeron foi unha gran mentira.

Todo unha farsa. Exemplos hai moitos pois deixaron escola do que son as grandes manipulacións. Mais a día de hoxe hai dous persoeiros que me chaman moito a atención. Un foi o caso do finado Fidel Castro que chegou ó poder pra derrubar a un ditador e instaurar unha democracia, logo fixo todo o contrario, pois impuxo unha ditadura comunista sen preguntarlle ós cidadáns si eso era que querían. Hai uns días o goberno cubano anunciou que liberará a 2.000 presos, a maioría comúns, das cadeas da illa, deixando dentro ós que eles chaman disidentes ou políticos. Este anuncio pon en evidencia ós sectores que se sitúan á esquerda do PSOE, pois sempre defenderon ó réxime dos Castro e negaron que fora unha ditadura. Outro exemplo é o do ególatra e narcisista Donald Trump que, con moita labia, hoxe trae ó mundo de cabeza. Este supremacista e aspirante a ditador, está a facer todo o contrario do que prometeu. Dixo que non metería os EEUU en novas guerras, e xa vemos nas leas que anda. Polo que pretende ser un rei do mundo sen coroa.

Ver o presidente dos Estados Unidos rodeado de predicadores que lle piden a Deus que lle de forza pra saír vitorioso dunha guerra que el provocou, lévame a lembrar os tempos das cruzadas

Ben sei que hai máis deste tipo de persoeiros ciscados polo mundo facendo das súas. Xente con moi poucos escrúpulos que aspiran a controlar o planeta e as persoas que nel vivimos. Dixen ó comenzo que a democracia é un réxime moi débil, que ten moitas fisuras pra ser atacada dende dentro polos que queren desfacela. Que hai xente con moita labia que engana ás masas dicíndolle o que lles gusta escoitar, e que logo, subidos ó poder, fan todo o contrario do que prometeron. As xentes que vivimos en democracia, moitas veces entramos na dinámica destes charlatáns que sempre falan de baixar impostos, cando sabemos que o estado de benestar ten que nutrirse dalgunha maneira si é que queremos ter bos servizos públicos. Os dous exemplos que sinalei poden valernos pra reflexionar e non crerlle a estes apóstolos que ofertan o ouro e o mouro. Pois son a representación do esperpento máis sonoro que podíamos maxinar. Si, un esperpento onde a realidade supera á ficción.

Ver o presidente dos Estados Unidos rodeado de predicadores que lle piden a Deus que lle de forza pra saír vitorioso dunha guerra que el provocou, lévame a lembrar os tempos das cruzadas nas que a relixión era o estandarte e a xustificación da confrontación. Ver como o israelí desfai casas e mata a xente ou promulgan leis de axustizamento para os palestinos, mentres para os israelís son moito mais suaves, mete medo e sinala a catadura moral desta xente. Vivimos tempos nos que debido á tecnoloxía, a manipulación das masas mediante a palabra e a adulteración de imaxes, ditos e noticias falsas lévanos a un mundo programado e gobernado polos donos desas grandes plataformas que o emporcan todo co único obxectivo de facerse moito máis ricos.

En fin, a democracia é un réxime que ten moitas virtudes, e que soamente cando se perde e chega a ditadura, decatámonos do bo que é vivir nel. Así que ollo con toda esta xentiña que prometen o que logo non farán. Mellor, que prometen unha cousa e logo fan a contraria.