Papel Maché: Desastres musicais?

Este 11 de outubro de 2025, en ruta por Marín, topei un grupo musical do que non podo deixar de falar. O grupo musical “ Papel Maché” naceu no ano 2007 en Catalunya, cun estilo propio que podemos encaixar dentro dun xénero pop-folk. Digo podemos, porque non parte dunha base folklórica, mais énchese dunha interválica que evoca a música celta e irlandesa. As cantigas están acompañadas de instrumentos acústicos como violino, guitarra, mandolina e frautas, con percusión axeitada e algún soporte base de teclados ou acordeón. A compositora Keila Olmo defínese como autodidacta e os productores Edwin Puerto e Judit Pujol como descubridores dun estilo propio. Ademáis gozan doutros colaboradores cando realizan as súas xeiras por Latinoamerica e EEUU.

Ao longo destes 18 anos o grupo tivo moitos cambios pero non sufriu variacións traumáticas no seu estilo e nos seus obxectivos. Todos teñen claro que a meta de transmitir a mensaxe do Evanxeo é fundamental para as súas vidas. Así se dirixiron a uns 50 mozos e mozas que asistiron a un obradoiro o sábado pola mañá no primeiro andar da igrexa evanxélica de Marín e ao numeroso público que encheu a sala principal no concerto que ofreceron pola tardiña, aínda que gostan actuar preferentemente en cafeterías, parques e outros espazos públicos. No concerto interpretaron 10 temas e tiveron un “extra” no que cantaron en galego. Todo o concerto estivo cheo de sorpresas, con nenos e nenas ofrecendo coreografias das cantigas e todo o público en pé participando das propostas do grupo, que nesta ocasión foi acompañado polo batería Camilo Ortegón que se desplazou desde Valencia para o concerto. Da infraestructura, son, iluminación e escenario encargáronse mozos e mozas de Marín coa xenerosidade característica dos voluntarios anónimos que sempre están presentes, e que sen o seu traballo, case todo sería moito máis complicado.

Todo o concerto estivo cheo de sorpresas, con nenos e nenas ofrecendo coreografias das cantigas e todo o público en pé participando das propostas do grupo, que nesta ocasión foi acompañado polo batería Camilo Ortegón que se desplazou desde Valencia para o concerto.

Durante a actuación que tivo unha duración de 2 horas, a conductora do grupo contou algunhas anedotas do proceso de creación das cantigas. Moitas foron froito de experienzas persoais e mudaron elas mesmas no mesmo momento creativo. Outras tiveron que agardar até 8 anos para poder ver a luz, porén todas seguen a liña de expresar a necesidade que ten o ser humano. Eles mesmos consideran o seu grupo como o Papel maché. Cachos de xornais cheos de cola, que semellan ser unha calamidade, pero que despois poden formar obxectos fermosos se os sabemos traballar. Como o oleiro co barro ou como fai Deus coas persoas. Os seus desastres musicais deste grupo fai un produto fermoso que encha os corazóns: desde os máis pequenos até os maiores.

Proxectos no horizonte

Papel Maché naceu nuns campamentos de verao ( en Catalunya “Escoles d’estiu”) coa idea de empegar o arte para transformar a nosa socieade máis próxima, pero esta iniciativa non resulta doada. O arte é atrevido e racha arquetipos establecidos. O arte vai da man dos máis novos e establécese no tempo cos máis vellos. Papel Maché ten o mérito de estar formado por pesoas que non compiten entre elas e foron recoñecidos polos seus valores cristiáns. Ademais, algunhas teñen unha formación academica moi potente e outras a capacidade de producir temas cheos de beleza abertos a todo tipo de enriquecemento musical e sen grandes pretensións. Un tamdem perfeito. A partir dese orixen agroman a estética, o valor da mensaxe, o amor pola música e o aprender que o último dos instrumentos tamén é importante. Toda unha lección vital de humildade. Neste ano están preparando un novo álbum, e coa colaboración dun deses músicos galegos errantes, preparan un disco con temas en galego.