A sombra resolve

Todas as mañás antes de ler a prensa, escoitar a radio, ver a televisión, ou algunha páxina do libro que estou lendo (aconsello “La patria en la cartera” de Joaquín Bosch) e inmediatamente despois de asearme e de almorzar; dedícolle unha hora ou dúas, depende da dificultade, a facer o encrucillado e o sudoku, co obxectivo de forzar a memoria, a capacidade espacial, adaptación ao entorno, a resolución de problemas, en definitiva as funcións máis complexas do intelecto. Pero a pesar de todo o esforzo, cada vez que leo a prensa comprendo menos a conducta humana, non vou a cifrar as preguntas por atoparme eu nun nivel de baixa estimación:

Como é posible que centos de persoas se mobilicen, tratando de impedir que o fillo máis novo de Juana Rivas sexa entregado ao seu pai Francesco Arcuri, como indica a sentenza ditaminada por un xuíz italiano? Chega a tales niveis de apoio popular que, ¡oh!, intervén unha Ministra do Goberno, Sira Rego, titular de Xuventude e Infancia, anunciando a tramitación da modificación da “Lei de protección á infancia”. Ademais o Concello de Maracena (Granada) envía unha misiva ao Ministro da Presidencia para que se impida a entrega do rapaz o seu pai. Chegándose a enviar cartas ás “Nacións Unidas”, a Amnistía Internacional e a Save the Children. O tema é a dor que xenera, que é de tal envergadura que deixa a morte de centos de gazatíes, que diariamente morren de inanición por falta de alimentos ou polos disparos de cazadores de humanos disfrazados de humildes Franciscanos e Dominicos mendicantes. Conclusión, moitos cidadáns están máis preocupados polo fillo de Juana que polo xenocidio do pobo gazatí.

Chaman á porta, como eu estou na segunda planta abre a miña filla, que está pasando uns días con nós

Sinto vergoña de ser un privilexiado cidadán europeo que observa sen coste algún a hipocresía dos gobernos da UE, incapaces de intervir co procedemento máis eficaz para exixir o cesamento do fogo ao exército sionista e deter, para ser xulgados como criminais de Guerra, aos xenocidas do goberno Israelita, especialmente ao seu Primeiro Ministro Benjamín Netanhaju.

Chaman á porta, como eu estou na segunda planta abre a miña filla, que está pasando uns días con nós. Non hai ninguén, debeu ser o vento que está soprando moito. Cando intentei seguir escribindo, notei un roce no ombreiro. Era a “Sombra”, que aproveitando a intensa claridade que había na habitación murmuroume “As árbores da estrada de Celanova están condenadas encomezando polas que están no centro da calzada” a felonía aniño no corazón dos que venden ou compran vontades, e lembrando unha frase do corrupto financeiro Juan March Ordinas: “Todos teñen préceo e se non o teñen é que non serven para nada”. A Sombra tratando de gañar a miña confianza cifrou o seguinte enigma: “Os fungos na Légamo secaron o romeu, os fillos do volcán son as vítimas de felóns que en Sicilia conviven coa mafia e pouco valen”.

Última noticia: O equipo da corrupción incorpora aos presuntos corruptos: Cristóbal Montoro (Presunto Golpe de Estado), Volodimir Zelenski (Imitador de Lerroux), Donald Trump (Presunto corrupto en todo). Desgrazadamente todos eles teñen prezo. Pero non esquecemos que o máis corrupto, felón e criminal é Mohamed bin Salmán?