Emilio González Afonso, político e médico xubilado de Verín: “A pintura sempre foi unha inquedanza que levei dentro e fun cultivando co tempo”

Alcalde de Verín en dúas etapas (1991-1995 e 2004-2007) e subdelegado do Goberno entre 2018 e ata a súa xubilación en 2024, o político e médico xubilado Emilio González Afonso sempre agochou a súa paixón pola pintura, cultivada dende hai 30 anos.

Baixo o nome “Ver, sentir e pintar”, este ilustre verinense presenta na sala de exposicións municipal unha mostra con acuarelas e óleos de escenas realistas e instantáneas de recunchos da vila. A inauguración será este venres 8 ás 19,30 horas. As obras poderán visitarse ata o 28 de maio de luns a venres en horario de 10,30 a 14,00 e de 16,30 a 18,30, así como os sábado de 10,30 a 14,00 e de 17,00 a 20,00.

Pregunta. Para quen non coñeza esta faceta súa, dende cando pinta?

Respuesta. Empecei a ter contacto directo coa pintura a partir de 1995. Tiña inquedanza, era algo que levaba dentro dende había moito tempo, e crin que podía dar un paso máis aló e enfrontarme a algo que me gustaba. Inicieime cun pintor local que se chamaba Leonardo Vidal, el foi quen me guiou nos meus primeiros pasos e me ofreceu a posibilidade de desenvolverme. Daquela compatibilizaba a pintura coa miña profesión de médico, e apenas botei dous meses nas clases. Pero perdinlle o medo ao pincel e ao lienzo. A partir de aí, fixen un camiño totalmente autodidacta no que deixei fluir a miña personalidade artística.

P. Como definiría o seu estilo e en que se inspira para crear?

R. Traballo fundamentalmente dúas técnicas: o óleo, coa que me iniciei, e outra que levo traballado moito nos tres últimos anos, a acuarela. Cada cadro sempre ten unha inspiración especial que te leva a involucrarte con el, ben sexa polo espazo que pintas ou polo tipo de pintura. É aí cando xorde un chispazo e inicias o diálogo artístico co elemento que tes diante.

P. Que atoparán os veciños que visiten a súa mostra?

R. Esta mostra é unha retrospectiva que recolle un pouco de toda a miña obra, que en realidade é moito máis extensa. Atoparán moitos cadros de mariñas, pero tamén lugares recoñecibles de Verín e da contorna, mesmo do Entroido. Entre algunhas das últimas acuarelas está unha da igrexa de Santa María a Real, en Entrimo. Procuro un equilibrio nas miñas obras, temático pero tamén cromático, ao combinar moitos tons de azul, pero tamén ocres e sienas.

P. Dalgunha forma estase “espindo” a nivel artístico na súa vila.

R. Si, e faime moita ilusión, xa que ata o de agora só expuxera no Liceo de Ourense en 2024. Na Subdelegación quedou un cadro meu da fachada e unhas ilustracións que fixen para un libro polo Día Internacional da Erradicación da Violencia de Xénero, e que tamén se poderán ver na mostra. Durante estes anos tiven que priorizar a miña profesión, pero fun quen de levar en paralelo os cargos públicos, de moita responsabilidade, sen deixar de cultivar a pintura. Pero só compartía a miña arte coa familia e cos máis achegados.