Arzádegos, en Vilardevós, un exemplo de unidade polo Samaín

En Arzádegos, unha pequena aldea do concello de Vilardevós, o Samaín é moito máis ca unha celebración. É tamén unha oportunidade para reunirse, compartir tempo e demostrar que, nos lugares con poucos habitantes, hai persoas dispostas a traballar desinteresadamente para manter viva a súa comunidade.

Con apenas unha trintena de veciños, Arzádegos vestiuse onte de Samaín grazas á iniciativa de María José Yáñez, Teresa Carnero e Sara Pereira. As tres tomaron a iniciativa de decorar a aldea para encher as súas rúas do ambiente propio destas datas e, sobre todo, para darlle vida a un lugar “no que cada xesto conta”, declaran.

Detrás desta proposta hai unha motivación que vai máis alá da decoración. As tres veciñas queren contribuír a manter unidos os habitantes da localidade, fomentar a participación e crear motivos para que a xente se implique na vida colectiva. Porque, cando unha aldea conta con poucos habitantes, iniciativas coma esta poden converterse nunha maneira de reforzar os lazos entre veciños e de conservar o sentimento de pertenza.

“Queremos que o pobo non vaia abaixo, que teña vida”, explican as organizadoras. Unha frase sinxela que resume o espírito da iniciativa e a preocupación de quen non se resigna a ver como o rural perde actividade e oportunidades de encontro.

O traballo de María José, Teresa e Sara é tamén unha mostra da importancia da implicación veciñal para manter activas as pequenas localidades. Sen grandes recursos nin máis recompensa ca satisfacción de ver a aldea engalanada, as tres puxeron o seu tempo e esforzo ao servizo dun obxectivo común: que Arzádegos siga sendo un lugar vivo, onde haxa motivos para reunirse e compartir.

Así, o Samaín converteuse nunha escusa perfecta para mobilizar a veciñanza e demostrar que a vida no rural tamén se constrúe a través dos pequenos xestos. Porque manter viva unha aldea non depende unicamente do número de habitantes, senón tamén das ganas de facer cousas, de coidar o que é de todos e de seguir creando comunidade.

En Arzádegos, tres veciñas decidiron dar ese paso. E a súa iniciativa deixa unha mensaxe clara: mentres haxa persoas dispostas a implicarse, sempre haberá posibilidades de manter acesa a vida dunha aldea.