Mondra, artista: “Vexo futuro para o galego nas nenas das primeiras filas dos concertos"

Convertido nunha das voces máis interesantes do novo son galego, Mondra actúa este sábado noite a partir das 21:00 horas no III Ponte Farruca de Laza.

Con só 24 anos xa ten un álbum e mesmo xénero propio.

Todo está a ir moi rápido. Para min é a confirmación de que este é o lugar que quero ocupar e o sitio onde quero estar. Agardo que sexa o inicio dun camiño que dure moitos anos. O Berto (produtor do seu primeiro disco, ARDEN) e máis eu iniciamos esta andaina sen ningún prexuízo a nivel estilístico, cunhas melodías tradicionais e outras menos. Non é máis nada que o convivio de infinitos elementos que se xuntaron sen medo e que foron descubrindo novos camiños, nun proceso que durou máis dun ano. A xente estalle a chamar “trad”: eles son os que a escoitan e os que deciden. Pero eu non fusiono nada, só fago que convivan.

Que opina de que a xente nova se achegue á música tradicional grazas a Baiuca, as Tanxugueiras ou Rodrigo Cuevas?

Para min significa o mundo. Eu medrei coa pandeireta, pero tamén escoitando ás divas do pop americano. Ao final fago música para as miñas iguais, que medraron cos meus mesmos referentes. Que poidamos chegar a segmentos sociais e a xente nova que está tan desarraigada é moi especial, e fai que todo isto valga a pena.

Ten a cultura en galego máis futuro do que a lingua?

Dependendo do día penso distinto, pero prefiro ser optimista e confiar. Gústame verme nos ollos desas nenas que veñen aos concertos, e que xa escriben sen querer en galego porque “mola”. É consecuencia de ver a uns referentes enriba do escenario falando galego, e iso normaliza. Vexo que desaparece o prexuízo do galego, porque o que facemos é en galego pero tamén é “mainstream”. Chega ás masas, e a xente non deixa de vir malia ser en galego. Isto é dar 20 pasos para adiante no autoodio histórico que temos. Despois é certo que vas a un instituto e poste fronte a 400 rapaces que non teñen nin idea do que está a acontecer no seu país. Pero a cultura ten un poder transformador e pode facelo coa situación lingüística do país.

Seguirás “facendo do tradicional algo ‘mainstream’”?

As músicas de pandeireta veñen das aldeas e é complicado facelas chegar a certos status, pero é importante que todos vexan en elementos do noso algo máis que o cultural. Temos que facelo noso, que non estea metido nunha vitrina. A maneira tradicional galega de vivir ten cousas “chungas” (ri), pero tamén ten outras a nivel social que son moito máis interesantes que o que está a acontecer nas vilas e cidades.