Corolario Trump

A historia contemporánea de Venezuela non pode analizarse sen considerar as constantes inxerencias dos Estados Unidos. Estas intervencións responden a unha lóxica histórica de control xeopolítico en América Latina, sustentada en intereses económicos, enerxéticos e ideolóxicos fundamentados na Doutrina Monroe.

Eduardo Galeano, en As veas abertas de América Latina, explica como a rexión foi sistematicamente subordinada aos intereses das potencias, particularmente dos Estados Unidos, mediante mecanismos políticos e económicos. En Venezuela, o control do petróleo foi o principal factor de conflito. Cada intento de soberanía enerxética foi respondido con presións externas, sancións e deslexitimación internacional.

Noam Chomsky sostén que a política exterior estadounidense prioriza a obediencia sobre a democracia. Segundo o autor, os gobernos que desafían a orde establecida son presentados como “ameazas”, independentemente da súa lexitimidade electoral. Esta lóxica foi evidente no tratamento cara ao goberno venezolano.

Desde unha perspectiva histórica, Greg Grandin sinala que o intervencionismo estadounidense en América Latina evolucionou desde as invasións militares directas cara a formas máis sutís de dominación, como o bloqueo económico e a guerra mediática. Na mesma liña, James Petras denuncia o financiamento externo e campañas comunicacionais como instrumentos de desestabilización política.

Así mesmo, a politóloga Arantxa Tirado subliña que as sancións internacionais funcionan como castigos colectivos que afectan principalmente á poboación civil, debilitando o tecido social e afondando na crise económica.

Por conseguinte, a agresión imperialista dos Estados Unidos en Venezuela forma parte dunha estratexia histórica de dominación rexional. Polo tanto, debemos defender a paz e a soberanía dos pobos e cuestionar os discursos que xustifican a intervención en nome da democracia.

Xián Antón Lorenzo Rodríguez (Ribadavia)